Melancholisch Lot vs. Rechten & Plichten

Resist nothing

Het is nationale week van de verbazing deze week. Ik moest er gisteren van trillen en als ik er nu aan denk, voel ik dat ik het toch wel héél spannend vind allemaal. In deze blogpost lezen jullie over mijn uitschrijfperikelen, dat het allemaal moeilijk is door de Nederlandsche Bureaucratie om daadwerkelijk het land te verlaten zonder zorgverzekering. Inmiddels was ik al op zoek gegaan naar alternatieven. Het beste alternatief dat ik kon vinden: me er bij neerleggen dat Het Systeem niet te omzeilen is. Nee beter nog, ik had me voorgenomen om niet tegen Het Systeem in te gaan, maar om er gebruik van te gaan maken!

Ik had al toestemming van mijn zus om me in te schrijven bij haar. Ik had al uitgezocht wat de eventuele kosten zouden zijn. Ik had al een nieuwe zorgverzekering uitgezocht voor 1-1-2013, premie omlaag, eigen risico omhoog, zorgtoeslag eraf en ik speel bijna kiet! Toch maar even bij CZ een balletje opgegooid, via een standaard formulier hun website een poging gedaan om mijn zorgverzekering op te zeggen wegens 'backpacken' en 'langer dan een jaar'. Ik was van plan om het geheel aan het Lot over te laten. Wordt mijn verzoek gehonoreerd, dan zeg ik op en sluit ik een dikke reisverzekering af. Wordt het afgewezen door CZ, dan schrijf ik me in bij mijn zus, wijzig ik van zorgverzekeraar, en laat lekker mijn toeslag doorlopen. Rechten en plichten moet je tegen elkaar wegstrepen.

Ik kreeg per brief het bericht CZ mijn zorgverzekering per 10-11-2012 stilzet. Slik. 

Als ik erover schrijf klinkt het allemaal als een spelletje, maar nu begint het serious business te worden. Ik ben altijd op zoek naar bedoelingen van het universum, synchroniciteit, levenslessen en projecteer de hele wereld om me heen op mezelf. En nu, nu ik dit cadeautje kreeg vandaag, kan ik niet anders dan denken dat óf de goden me gunstig gezind zijn óf dat dit een ultieme test is. Het Lot heeft bepaald dat ik geen rechten en plichten meer heb als het gaat om zorgverzekeringspremie. En dan nog val ik terug in angstvallige, zogenaamde goedbedoelde adviezen van mijn ego. Is dit wel verstandig? Wat als je eerder terug wilt? Wat als er iets gebeurd? Wat als? Wat? Als?

"The important thing is to allow fate to intervene in our lives and to decide what is best for everyone."

- Paulo Coelho

Ergens onder dat trillen, onder die angsten zit een vastberadenheid die zijn weerga niet kent. Een gevoel van liefde voor mezelf, dat ik het mezelf zo erg gun om alle trossen los te gooien en te gaan ervaren hoe het is een onderneming een open einde te geven. Dát komt af van mijn ijzersterke identiteit en daar moet ik naar luisteren.
Vorige week schreef ik me in voor de Transavia-nieuwsbrief, want ze hebben 3 weken sale. Ik heb het aan het Lot overgelaten om mijn ticket naar India te boeken (via Dubai, daarvoor had ik Transavia nodig). Als het in de aanbieding zou komen, zou ik boeken. En vandaag was het zover! Ik boekte voor €145,- een enkeltje Dubai en voor € 140,- een enkeltje Dubai -Kochi (India). Het Lot is me gunstig gestemd!

Even voor de duidelijkheid... Ik voel me fantastisch bij deze beslissing. Lot of niet, anders had ik natuurlijk nooit geboekt. Ik ga weer naar India <3

Goedkope vliegtickets deel II

Natuurlijk maak ik dagelijks reisplannen in mijn hoofd, waarvan er maar enkele gemanifesteerd worden. Gemiddeld veranderen mijn plannen namelijk wekelijks en ik heb mezelf getraind om er niet te veel waarde aan te hechten. Het plan dat ik nu heb, is er eentje die blijft hangen en heel erg goed voelt. Dus zo open ik weer een strooptocht naar vliegtickets. Voor jullie weer wat tips om naar goedkope tickets te zoeken, een aanvulling op deel I.

Vorige keer vertelde ik al dat flexibiliteit in luchthaven, reisperiode, geldigheid en veranderbaarheid van je ticket de prijs van je vliegticket positief beinvloeden. Ook plannen van je reis, ruim van te voren loont. Nu heb ik een aantal nieuwe ontdekkingen gedaan die ik graag wil delen met jullie.

Het moment van boeken vs. moment van vertrek

Vorige week vrijdag zat ik lekker achter mijn laptoppie vliegtickets naar Peru te bekijken. Naar Zuid-Amerika vliegen is geen goedkope aangelegenheid. Er zijn ook niet al te veel maatschappijen die er heen vliegen vanaf een luchthaven in de buurt, vergeleken met Azië. In eerste instantie keek ik naar tickets voor een maand of 3, waarbij ik met geen mogelijkheid onder de €1000,- leek te komen. Errug veel geld! Uiteindelijk ontdekte ik dat vanaf Brussel, met Iberia, met een reisperiode tot 1,5 maand het voordeligst is. Een maandticket kost me €650,- en 1,5 maand €750,-. Daar kan ik wel wat mee. Ik ben flexibel. Het is de eerste keer Zuid-Amerika en als ik het er naar mijn zin heb, dan vlieg ik wel weer terug.

De volgende dag, checkte ik opnieuw vliegtickets en dacht serieus dat de prijzen omhoog geschoten waren. Een google-zoekertje gaf aan dat dinsdagmiddag de beste tijd is om te boeken. Boek je reis niet in het weekend, dan hebben mensen tijd en dan zijn de prijzen hoger. Ik checkte zondag nogmaals en achteraf bleek dat ik gewoon niet goed gekeken had. Ik wilde wel even kijken of het google zoekertje gelijk had en checkte maandag opnieuw. Wat denk je? Zijn de vliegtickets in deze nieuwe week € 20,- omhoog geschoten. Ik heb meteen diezelfde maandag een ticket geboekt! Uiteindelijk heb ik betaalde:

€ 761,- voor een ticket naar Lima, vanaf Brussel met een tussenstop in Madrid. Op de heenweg 2,5 uur, op de terugweg 1,5 uur. Netjes, als zeg ik het zelf.

Check de airline!

Iberia? Nog nooit van gehoord! Hoe belangrijk vind je dit? Iberia is een 3 sterren airline, en geloof het of niet KLM is dat ook. Tenminste volgens Skytracks, een internationale review site voor airlines. Er zijn ook Nederlandse sites die airlines reviewen: www.turbulentie.nl is er een van.

Ik let bij het lezen van reviews vooral op terugkerende klachten. Bij Iberia is dat bijvoorbeeld dat je vaak zelf op moet staan om wat te kunnen drinken. Het schijnt dat het personeel niet mega-vriendelijk is. Maar eerlijk gezegd kan me dat niet zoveel schelen. Op staan is goed voor je bloedsomloop en ik kijk eigenlijk alleen maar films tijdens een vlucht, dus aan extreme vriendelijkheid van personeel heb ik weinig. Daarbij vraag ik me af wat iemand bezielt om een review in te vullen: iemand die gekrenkt is door 't een of ander zal de werkelijkheid door een andere bril bekijken en objectiviteit is ver te zoeken dan.

Enkele reizen

Mijn tweede gedeelte van mijn plan is een enkele reis naar India. Gewoon, omdat ik alle opties open wil laten. Ik wil vooraf geen enkel idee hebben wanneer ik terug kom en waarheen ik wil. Het enige dat ik beloofd heb is om op het 40-jarige huwelijksfeest van mijn ouders te komen in september 2013.

Waarom enkele reizen veel duurder zijn dan retourtickets snap ik nog steeds niet, maar het is echt zo. Of je wilt met een of andere crappy airline vliegen zoals Aeroflot, hoewel dit volgens Skytracks, een internationale review site voor airlines, net als KLM een 3-sterren airline is.

Als het gaat om bijvoorbeeld Aeroflot, valt de airline op zich wel mee, maar Moskou airport schijnt een hel te zijn als er iets mis gaat met de vlucht (vertraging of gemiste aansluiting). Ik heb niet zoveel zin om te stranden in Rrrussia en voor mij is dit een reden om het niet te doen. De kwaliteit van de airline vind ik minder belangrijk, hoewel ik niet zo veel zin heb om in een 50 jaar oude Boeing de grond te raken voordat we de bestemming bereikt hebben.

Ik was dus via skyscanner aan het zoeken naar enkele tickets India. Ik geef de voorbeelden van tickets:

Vliegen op 16-11-2012 (voorbeeld datum)

Emirates: €790,- (let op, een retour ticket met een retourdatum van 16-1-2013 kost € 650,-

Royal Jordanian: € 380,- (met een tussenstop in Amman van bijna 24 uur, waardoor ik dus een hotel moet boeken)

Aeroflot: € 340,- (met een tussenstop op Moskou...ik heb het hierboven al uitgelegd)

Een retourtje boeken en de terugvlucht skippen zit er vaak niet in omdat er boetes gekoppeld zijn aan het niet op komen dagen. Wat overigens ook belachelijk is, want ze verkopen die stoel toch wel weer. Lees goed wat de voorwaarden van het ticket zijn, als je dit toch van plan bent.

Low cost airlines

De oplossing voor mij om naar India te vliegen:

Met Transavia naar Dubai. Dit kost op heel veel data slechts € 155,-. Vervolgens zijn er vele low cost airline die vanaf Dubai verder vliegen. Bijvoorbeeld Go Indigo, een Indiase airline, die op verschillende plekken in Azië vliegt vanaf Dubai. Ik heb gekeken welke vlucht het beste aansluit op de Transavia vlucht en dan kom ik uit op een vlucht naar Kochi voor € 125,-.

Dubai airport, het Utrecht van de wereld. Dat zei een vriendin van me en ik moest heel hard lachen. Op Dubai is altijd wel wat te beleven. Dus ook al moet je een paar uur overbruggen, genoeg te doen. Fijne bedjes om even te pitten, 2 uur gratis internet, oplaadpunten voor telefoon en laptop, Starbucks (ja, kapitalistisch, waar wel verzekerd van goeie koffie). Verder kun je genieten van de mystieke Arabische klederdrachten van de Moslima's; Burka's compleet met Veneziaanse maskers.

Welke aanbieder?

In deel I gaf ik al aan dat het niet altijd zo hoeft te zijn dat direct bij de airline boeken het goedkoopst is, omdat de meeste aanbieders van tickets stoelen inkopen. Zodra de goedkope tickets verkocht zijn, gaat iedereen over op duurdere. Een andere reden waarom je niet bij een airline wilt boeken is om de service van een aanbieder. Ook hiervan kun je reviews opzoeken: www.trustpilot.co.uk

Op www.vliegticketstool.nl bekeek ik alle tickets van Brussel naar Lima met Iberia op 10-11 tot 23-12. Een heel handig gereedschapje! Hoef je niet zelf elke website van de aanbieder te openen en de gegevens in te toetsen.

De prijs van het ticket (kaal) varieerde wel wat, maar niet zo veel. Wat wel varieert is de servicekosten, je weet wel, wat er aan het eind bij komt onder de streep. Bij WTC betaal je bijvoorbeeld €50,-. Uiteindelijk bleek Budgetair het goedkoopste te zijn, maar toen ik de reviews bekeek ben ik verder gaan zoeken: de klachten komen vaak van slechte klantenservice en het cancellen van vluchten en het aanbieden van een duurder alternatief.

Omdat ik zeker wil zijn dat ik ga, heb ik uiteindelijk rechtstreeks bij Iberia geboekt. Dit bleek achteraf het goedkoopste te zijn en bovendien gaan ze hun eigen lijnvluchten niet cancellen, tenzij er iets vreselijks aan de hand is.

Even de websites op een rijtje:

Reviews airlines: Skytracks: http://www.airlinequality.com

Reviews aanbieders: www.trustpilot.co.uk

Alle aanbieders vergelijken: www.vliegticketstool.nl

Zéér flexibel zoeken: www.skyscanner.nl

Deel I van goedkope vliegtickets: http://ireneswinkels.blogspot.nl/2012/01/hoe-vind-je-goedkope-vluchten.html

Amor & Roma: off the beaten track

Roma blijft mijn nieuwsgierigheid prikkelen: elke hoekje, elk trapje, elk steegje vraagt om bekeken te worden. Door 7 heuvels verspreidt over de stad is elk persfectief anders, sprookjesachtig, bewonderingswaardig. Rome voedt mijn creativiteit. Het is oud, maar origineel. Het is uniek; ik voel me thuis. Een tikkeltje uitdagend, het drijft me. 

Het is gemakkelijk om je een week te vermaken met alle toeristische attracties. Het is ook gemakkelijk om, als je korter dan een week de tijd hebt, in de stress te raken omdat je het idee hebt dat je dat niet genoeg tijd hebt om alles te zien dat er te zien is. Dat is nogal veel, namelijk. Maar de cheap ass tickets van Ryan Air (Ryan Rules!) zorgen ervoor dat je de stress makkelijk aan de kant zet; voor die paar tientjes vlieg je toch gewoon nog een keertje op en neer?!

Off the beaten track Rome

Off the beaten track werkt fantastisch in Rome, gelukkig omdat dat me meer aanspreekt; ik heb doorgaans geen zin in stress (5 dagen in Roma en te veel te zien) en geen zin heb in massa's toeristen in de rij voor een foto. Dus werd het Roma 'off the beaten track on the local trail'.

Ik heb voor de eerste keer in mijn leven ge-couchsurfd (wij Nederlanders maken overal een werkwoord van, toch?) en dat zorgde voor een super verblijf in Rome. Host Silvia was gastvrij en heeft me een aantal dagen meegenomen in haar leven. Als deze ervaring representatief is voor alle andere couchsurf-ervaringen, dan teken ik ervoor en wil niets anders meer.

Silvia werkt in een theater (in district Garbatella) en zorgde op de eerste avond voor een gratis kaartje voor een klassiek concert van het Romijns orkest. Silvia ging ondertussen naar haar dansles, traditioneel Italiaanse volksdansen, en ik ben haar na mijn eerste ervaring "klassieke concerten" gevolgd. En ik heb meegedanst!

Silvia liet me plekjes zien buiten het massale centrum, heerlijk ontspannen. Ik hou van deze manier van reizen, omdat je het meeste mee krijgt van het dagelijkse leven. Het gaat me niet direct om wat er te zien is, maar wat je mee maakt in zo'n stad (of elke andere reis). Een aantal plekken wil ik zeker aanraden voor diegene die ook van plan zijn om naar Rome te gaan:

• Nieuwsgierig wat je ontdekt als je door het sleutelgat kijkt van de foto aan het begin van deze blog? Neem metrolijn B en stap uit bij Piramide. Als je het metrostation uit loopt zie je de piramide. Je steekt de straat rechtdoor over en je loopt rechts om de piramide heen. Vervolg het voetpad tot je op een kruising komt (200 meter maximaal) waar je aan de rechteroverkant een straat ziet liggen die een heuvel oploopt (er staat een torentje halverwege de heuvel, daar herken je de straat aan). Loop deze straat in tot bovenaan. In dit kleine stukje sereen Rome vindt je verschillende oude kerkjes, maar een totaal andere stijl dan het grove Romijnse Barrok. Verder een leuk winkeltje met streekproducten en trappistenbier, een tuin met sinaasappelbomen en geweldig uitzicht over de stad. Tot slot vind je een grote stalen poort die niet open kan, maar wel een gat heeft om doorheen te kijken... Het gebied heet Aventino. 
• Als je zin hebt in een lekker biologisch lunchje op een cultureel plekje, loop dan terug de heuvel af en houdt rechts aan naar de grote kruising en steek deze rechtdoor over, in plaats van links zodat je weer richting de Piramide gaat. Loop door tot het einde en ga links af voor het museum (Macro, zo meteen meer daarover). Het lijkt of je over een vervallen terrein loopt, maar als je de hoek om gaat naar rechts aan het einde, kom je op een cultureel terein terecht.  Erg leuk en lekker om te lunchen!
• Ga je voor 29 april toevallig ook naar Rome? Ga dan zeker naar de expositie van Steve McCurry in Macro museum, een fotograaf die voor National Geographic werktte en heel de wereld rondreisde. Zijn foto's zijn prachtig, intens en ontroerend. Ik had dit niet willen missen. 
• Zin in een ander prachtig uitzicht over de stad? Ga dan naar Gianicolo. Deze heuvel ligt ten oosten van Rome. Je kunt dit bereiken met de trein, via halte St Pieter, of gewoon lopend, want zo ver is het eigenlijk allemaal niet.
• Ik weet niet precies waar dit gekke parkje ligt, want we zijn met de auto gegaan, maar als je zin hebt in wat architectuur en het oude huis van Mussolini wilt zien, ga dan naar Villa Torlonia. Het uilen-huisje is absoluut de moeite waard! Evenals de gekke beelden en gebouwtjes. Alles in dit parkje is namelijk nep, behalve Mussolini's huis.
  

Goedkoop Rome

Entree prijzen zijn niet goedkoop. Eten in het centrum is niet goedkoop. Slapen in hotel is niet goedkoop. 

Geen entreeprijzen betalen door alleen gratis bezienswaardigheden en bewonderingswaardigheden te bekijken is een oplossing! Roma is een openluchtmuseum, dus waarom naar binnen gaan als het buiten prachtig is en als het mooi weer is? Er is echt genoeg te zien; je zult je geen moment vervelen. Toch benieuwd naar musea? Ga voor de Roma pas: voor €30,- heb je in drie dagen tijd 2 maal entree gratis en recht op openbaar vervoer. Alleen het Vaticaan is niet ingesloten.

Op elke hoek van de straat vindt je kleine barretjes, restaurantjes en winkeltjes met verse producten. Koop een bak olijven en een brood met pesto en parkeer jezelf in een park. Of pak de metro naar een van de suburbs voor een pizzeria waar je pizza of pasta voor een schijntje besteld. 

Zoek een hostel (vanaf ongeveer € 15,- per nacht per persoon) of ga couchsurfen. Couchsurfen is niet eng omdat je namelijk zelf kunt selecteren in een goed georganiseerd systeem waar je eventueel zou willen slapen. Ik had in Rome mijn eerste couchsurf-ervaring en het is me fantastisch bevallen. Ik snap dat dit niet voor iedereen is weggelegd, maar het is prachtig om mee te leven met een local en te genieten van de gastvrijheid.  
Voor degene die geen idee hebben wat couchsurfing is: www.couchsurfing.com
Via deze website kom je in aanmerking met mensen die graag gratis hun slaapbank of logeerbed ter beschikking stellen voor andere reizigers, omdat ze zelf ook graag op deze manier de wereld bekijken. Vaak vinden ze het fantastisch om hun stad te laten zien en zullen ze je helpen om je verblijf compleet te maken.

Uiteindelijk was ik zo'n €150,- kwijt, inclusief ticket, voor 5 nachten Rome!

Veel plezier!

Hoe vind je goedkope vluchten?

Ik heb vaker deze vraag gekregen en daarom wijd ik er een blogje aan!

De belangrijkste ingrediënten voor een goedkoop vliegticket zijn: Tijd en Flexibiliteit. Beide komen telkens terug.

1. Tijd

Je reis plannen

Je hebt het idee gekregen om ergens heen te vliegen. Dichtbij of ver weg, dat maakt niet uit. Wat wel essentieel voor een goedkoop ticket: je plant ruim van te voren! Zogenaamde last-minute boekingen bestaan eigenlijk niet meer (lees: voor een appel en een ei vliegen omdat je de allerlaatste stoelen een week van te voren hebt kunnen bemachtigen), tenzij dat je op de dag van vertrek naar het vliegveld gaat en gewoon boekt wat er over is. Maar zelfs dan kun je bedrogen uitkomen. 

Zelf op onderzoek uit

Je kunt een reisbureau bellen en voor je laten boeken. Kost je weinig moeite en je geeft hen de vrijheid om te boeken wat ze willen. Of je kunt het zelf in de hand houden, wat je meer moeite en tijd kost, maar het is leuk omdat het loont! 

Het systeem van vliegtuigstoelen zit een beetje raar in elkaar: als je in het vliegtuig zit kun je zomaar het dubbele betaald hebben dan je buurman en op een soortgelijke stoel zitten. Diverse partijen ( reisorganisaties, maar ook partijen als cheaptickets, expedia) kopen stoelen in en delen deze in in categorieën. De eerste 10 stoelen hebben het goedkoopste tarief, de volgende 10 zijn duurder, en zo verder. De laatste stoelen zijn het duurst. Daarom wil je ruim van te voren weten wanneer je reist. Daarnaast is het belangrijk om op verschillende websites te kijken, omdat het zomaar kan zijn dat het ene tarief bij de ene partij is uitverkocht, terwijl de andere partij nog stoelen over heeft. Hoewel ze elkaar nauwlettend in de gaten houden! 

Ik begin om te kijken op Cheaptickets en Expedia welke vliegmaatschappijen uberhaupt tickets aanbieden op het betreffende traject en wat hun prijzen zijn. Vervolgens kijk ik altijd op de eigen website van de maatschappij om te kijken of zij goedkoper zijn. En, wat hetzelfde ticket kost als ik eerder zou gaan. Op die manier kan ik zien wat mijn uiterste termijn is om te boeken. Bijvoorbeeld:

Ik wil naar Delhi van 15 september tot 15 december en zie op Cheaptickets dat Emirates een tarief van € 515,- heeft. Vervolgens kijk ik naar hetzelfde traject, met dezelfde tickettermijn (3 maanden, daarover meer) alleen dan van 15 juni tot 15 september. Het tarief is hetzelfde. Vervolgens schuif ik het nog eens 2 maanden naar voren en dan zie ik dat het ticket een stuk duurder is. Als ik in september wil gaan, weet ik dus dat ik in ieder geval in mei moet gaan boeken om een goed tarief te krijgen. Het is geen garantie, maar het geeft een soort van kader aan. 

Hou de aanbiedingen in de gaten

Abonneer je op nieuwsbrieven en laat ze komen in een aparte emailbox. Ik heb een soort van 'spambox' waar ik alle nieuwsbrieven in laat komen. Deze loopt vol en eens in de zo veel tijd leeg ik hem; er zit toch geen belangrijke mail in.

2. Flexibiliteit

Check vluchten op andere dagen

Tickets kunnen goedkoper zijn op een bepaalde dag, vaak dinsdagen en donderdagen, maar ik heb ook wel eens vluchten gezien die juist in het weekend goedkoper zijn. Dat hangt weer af van het traject: is het een vakantie traject of een typisch business traject. Wees flexibel en probeer het uit!

Vanaf een andere luchthaven vliegen

Hoewel Schiphol bekend staat om zijn hoge vliegtax, kan het soms ook lonen om wel vanaf Schiphol te vliegen. Het komt wel een voor dat een vliegmaatschappij zijn trajecten uitbreidt en daardoor ineens vanaf een "nieuwe" luchthaven vliegt. Zo boekte ik vorig jaar een ticket naar India met Emirates, dat vanaf Amsterdam goedkoper was dan vanaf Dusseldorf, omdat Amsterdam nieuw was opgenomen in hun vluchtschema. 

Vooral stedentrips in Europa die je wilt boeken met Ryan, zijn vaak goedkoper buiten Nederland.

Geldigheid of lengte van een ticket

Voor sommige tarieven geldt dat je binnen 3 maanden moet retourneren. Ik wilde een ticket boeken naar India deze winter en zag dat 3 maanden en 1 dag ongeveer € 250,- duurder was dan 2 maanden en 29 dagen. Ineens was ik minder gehecht aan die ene dag meer. Speel met de lengte van je ticket. Dit geldt vooral bij ticket met een geldigheid langer dan 1 maand! Voor een zomervakantie is het niet boeiend. 

Veranderbaarheid van je ticket

Dit is eigenlijk het enige item dat juist geen flexibiliteit van je vraagt: hoe minder je kunt veranderen aan je ticket, hoe goedkoper het is!  Dus bedenk vooraf of je het erg vind om geen vrijheid te hebben in je retourdatum of vluchthaven. Overigens is een vlucht omboeken direct bij de maatschappij vaak goedkoper dan omboeken via een intermediair zoals Cheaptickets! Ik boekte een ticket om en betaalde direct bij Emirates € 50,- en bij Cheaptickets € 100,-. 

Ik ben er voor om direct bij de maatschappij te boeken, hoewel je vaak geen opties hebt als verzekeringen en greenseats.

Ben je de flexibiliteit zelve?

Ga dan naar skyscanner.nl: een gratis vluchtzoekmachine.

Ik zat in India en wilde weg. Ik wist niet waarheen! Ik zei tegen mezelf: Ik heb alle tijd en geld genoeg, waar wil ik heen? Met skyscanner zocht ik op alle vluchten vanaf alle vluchthavens in India met als bestemming "overal". Je krijgt dan een overzicht, oplopend in prijs. Heel gemakkelijk!

Gratis stopover

Vaak kun je gratis een langere stop maken in de stad waar het vliegtuig toch al landt voor overstappen, tanken etc. Je hebt dan 2 bestemmingen voor de prijs van één! www.vliegfabriek.nl is hier expert in!

Extra tip!

Word lid van de frequent flyer programma's. Gratis! En je spaart in ieder geval airmiles voor een eventuele volgende vlucht en je krijgt vaak extra aanbiedingen van de maatschappij, die je anders niet had gehad.

Websites:

www.expedia.nl

www.cheaptickets.nl

www.vliegfabriek.nl (expert in gratis stopovers)

www.skyscanner.nl (zoekmachine)

The story continues..

Een heftig reisje: eerst teleport ik mezelf in een uurtje of 5 naar Bangkok, wat eigenlijk de verkeerde richting op is. Ik waan me direct in een andere wereld: de sfeer is anders, de temperatuur, de luchtvochtigheid. Het soort mensen dat hier op het vliegveld van Bangkok rond loopt is ook anders. Meer toeristisch. Hier en daar een backpackert, maar overall zie ik mensen met veel te grote koffers slepen. Stiekem speelt mijn geest met een gevoel van spijt. Spijt dat ik naar huis ga en niet nog op een nieuw avontuur. Want hoewel toeristisch; Thailand voelt goed! Het voelt warm en vertrouwt. Het voelt als een veilig en relaxed vakantieland. Een totaal andere wereld dan India. Waar ik in eerste instantie bang voor was, was dat een ander Aziatisch land afbreuk zou doen aan mijn India ervaringen en liefde. Maar goed, spijt is een nutteloze emotie in dit geval en ik zet me eroverheen. Vooral nadat ik Talitha's email lees: "Als het kriebelt, ga je toch gewoon weer weg!"

Het is 6 uur 's ochtends en ik ben kapot, ondanks dat ik gisteren in Delhi heel de dag heb geslapen en films heb gekeken. Ik ben moe van emotionele ballast. Emotioneel uitgeput door het afscheid met India en mijn vrienden daar. Ik moet er niet aan denken om de moeite te nemen om met een trein, metro of taxi naar een hotel in de buurt te gaan om bij te slapen. Ik heb geen Thaise valuta en was eigenlijk ook niet van plan om geld te pinnen. Ik ken de wisselkoers niet en heb geen gevoel bij het geld en de prijzen in dit land. Maar om nu heel de dag op het vliegveld rond te hangen? Mijn vlucht is vannacht pas om 1 uur!
"Je bent backpacker of niet." zegt het duiveltje op mijn linkerschouder. "Hotels kosten geld, en je kunt hier ook best slapen. Kijk maar rond, er liggen overal mensen te pitten".
"Ja, maar tot 1 uur vannacht rondhangen? Ik ben gesloopt als ik morgen in Dubai aan kom" kaatst het engeltje op mijn rechterschouder terug.
"Doe niet zo zielig! Je kunt zeker toch wel tegen een beetje slaaptekort! Je bent 28, niet 58."

Ik kom tussenbeide en besluit om eerst even een Starbucks koffie en een broodje te gaan nemen.
"Pak een lekker vette muffin erbij!" fluistert de duivel.
Ach, hou toch je kop dicht. Ik ga voor een sandwich, zo'n voorverpakte. Ik had beter naar het duiveltje kunnen luisteren.

Met een cappuccino, de sandwich en zo'n luchthaven winkelwagentje volgeladen met mijn backpack, mijn daypack en mijn schoudertas loop ik naar een afgelegen plekje aan het einde van een gang om eens even rustig te bekijken wat ik wil. Ik had al gezien dat er hier algemene balies zijn waar je hotels kunt boeken, dus dat zou een optie kunnen zijn. Maar eerst even relativeren met cappuccino zonder suiker, omdat ik die ben vergeten en het vertik om weer heel dat eind terug te sjokken met al mijn bagage. Zonder suiker is eigenlijk best te doen.
Ga ik spijt krijgen van het uitgeven van €30,- aan een hotel, waar ik heel de dag kan slapen, wat kan eten en lekker kan douchen?

Twee uur later en €25,- lichter (gemak betaald met creditcard is onbetaalbaar!) plof ik in een zacht, schoon bedje in mijn kamer met Airco van het hotel waar ontbijt, transport -van en naar het vliegveld- en Wifi is inbegrepen. Ik slaap een paar uurtjes, douche lekker warm, surf wat op het wereld wijde web en eet rond 21.30u een Thais gerechtje: kip met rijst en oestersaus. Daarna brengt de taxi me weer naar het vliegveld waar ik direct incheck. Ik vind het altijd leuk om rond te dwalen aan de andere kant van de paspoortcontrole. Thais eten, Thaise toeristen, Thaise beveiliging en ik koop met mijn creditcard Thaise souvenirtjes: tijgerbalsem en lemongrass thee. Heb ik toch nog het idee een beetje in Thailand op reis te zijn geweest. Op naar de andere kant van de wereldkaart: Dubai airport!

Heerlijk om filmpjes te kijken in het vliegtuig. Ik kijk "The American" (matig) en de klassieker "The Fisher King" (erg goed!). Daarna val ik in slaap en word wakker als het ontbijt geserveerd wordt. Op Dubai airport weet ik inmiddels de weg, ik ben hier al vaker geweest. Ik koop een sapje en besluit naar het duiveltje te luisteren en iets lekker te kopen: carotcake! Helaas, droog en oud. Zucht.

Gelukkig heb ik een korte stop van twee uur waar in ik mijn tijd vol maak met gratis internet, lamballen, opfrissen in het toilet en burka's kijken. Eenmaal 'ready for take-off' kies ik voor de Toystory marathon. Na Toystory 1 continueer ik met Toystory 2 en daarna ga ik door naar nummer 3! Mijn vlucht gaat vlot en ik krijg toch wel zin om iedereen weer te zien. Ik word zelfs een beetje zenuwachtig! Maar dan zakt de moed me in de schoenen, ehm slippers:
"Goedemorgen dames en heren, jongens en meisjes. Na een rustige vlucht gaan we over een half uur landen op Amsterdam Schiphol. De buitentemperatuur is slechts 1 graden Celsius....."

Eén graad?? Dat ga je niet menen!

Ik denk terug aan warm India. Op het moment dat ik in het vliegtuig stapte veranderden afgelopen 4,5 maand in een herinnering. Alsof ik in een roes heb geleefd. In coma heb gelegen. Niet dat ik weet hoe dat voelt. Nieuwe momenten maken plaats voor deze herinneringen. Ik loop door de hal vanuit het vliegtuig, op weg naar de paspoortcontrole en bagageband. Schiphol heeft de ramen beplakt met typisch Nederlandse flora en fauna namen en bijbehorende plaatjes, die er natuurlijk voor moeten zorgen dat ik me weer helemaal thuis voel. Heerlijk Hollands: de eekhoorn, de lijsterbes en de koolmees. Nederlandse natuur ten top! Is weer even wat anders dan de boulders, tijgers en de Himalaya.
Ik sluit aan in de rij 'EU-paspoorthouders'. Nederlands gebrabbel overal om me heen. "Dutch!".

Zegt de ene douane beambte tegen de dame voor mij in de rij over zijn collega met heerlijk Amsterdams accent, "Hij? Ach, hij spoort niet helemaal hoor", terwijl hij met zijn wijsvinger tegen zijn voorhoofd aan tikt.
Op het moment dat ik aansluit hoor ik zijn niet-sporende collega spuien over de niet-werkende telefoon. "Godverdomme, KUT-telefoon!!"
En dat zijn dan de mensen die moeten beslissen of je het land in mag of niet. Heuuj! We zijn weer in Nederland. Weer eens wat anders dan douanebeambtes en doorsnee-politieagenten met shutguns!

Ingrid staat met een "Welcome Home" ballonnetje ongeduldig te wachten in de aankomsthal, waarnaar ik haar een stevige omhelzing en een dikke kus geef. De piloot heeft gelogen; het is maar liefst 7 graden Celsius en eigenlijk is het heerlijk om de kou in te gaan, zonder winterjas, op mijn slippertjes. Het voelt alsof mijn lichaam de winterse kou heeft gemist en even diep inademt om de schade in te halen. Heerlijk fris en koud! Heerlijk zonder de geur van verbrand plastic, poep en uitlaatgassen! Maar ook zonder de vertrouwde aroma's van mijn moederland. Want die geur is volledig verdwenen naar mijn herinneringen.
Onderweg op het benzinestation koop ik voor het eerst weer mijn favoriete tijdschrift Happinez. Thuis bij Ingrid maak ik kennis met haar nieuwe huisgenoot: de ruwharige dwergtekkel Jones. Ik klets bij met vrienden en familie. Ik doe inkopen bij de Appie Heijn, waar ik mijn buren tegenkom.
"Nee, ik ben nog niet terug, want ik kan mijn huis pas eind april weer in."

Dat is toch wel wat lastig merk ik. Oké, ik heb naar eer en geweten India vervroegd verlaten. Oké, ik ben blij om mijn familie en vrienden weer te zien. Maar het is wel Néderland waar de mensen als auto's op de snelweg met 120 km/u voorbij komen gevlogen, terwijl ik stilsta op de stippellijn tussen de rechter en de linker rijstrook in. Ik zou het liefste thuiskomen in mijn eigen huisje, met mijn eigen spulletjes en mijn eigen uitzicht. Die plek waar ik lekker op de galerij kan genieten van de lentezon en -geur.
"Ga je een baan zoeken?"
"En nu, wat zijn je plannen?"
"Heb je dan en dan tijd om af te spreken?"
Nee! Geen! Ja, ik heb alle tijd van de wereld, jij niet dan?
Ik heb alle tijd van de wereld. Dat is waar. Ik heb geen huis, geen baan, en wederom geen plannen. Ik kan weg, ik kan blijven. Ik kan alleen mijn huis niet in. Maar dat kan ook een voordeel zijn. Ik ben nu verplicht om elk moment te nemen zoals het is. Om af te wachten wat de volgende dag brengt. Misschien een nieuw idee, of een plan? Hopelijk een slaapplaats! Ik ben op backpackavontuur in mijn eigen omgeving. Ik kan naar vrienden in het noorden van het land. Ik kan naar cursussen waar ik eerder geen tijd en geld aan uit zou geven. Ik kan, net zoals ik afgelopen 4,5 maand in India heb gedaan, leven op de tekens van het universum. Iets wat ik in Nederland eigenlijk nog nooit heb gedaan. Ik ben met mijn backpack op avontuur in mijn eigen land en kan het pad des levens volgen zonder hindernissen of beperkingen.

Mama's auto, slaapkamers van vrienden en familie, Albert Heijn, mijn eigen backpack en de lentezon voorzien me in mijn eerste levensbehoeften: eten, rust, kleding en vrijheid! Mijn eigen laptop, gratis reclameboekjes, internet en gesprekken met oude en nieuwe bekenden voorzien me in mijn tweede levensbehoefte: creativiteit! Uit creativiteit vloeien ideeën en plannen en deze zorgen ervoor dat mijn leventje zich continueert, maar dan met een backpack vol souvenirs en een geest vol herinneringen.

The Motherland

Ik heb Mumbai en Bangelore niet van dichtbij gezien, maar wat hier in het vliegtuig rondom mij zit is een afspiegeling van verwesterd India, zoals Mumbai en Bangelore dat zijn. Tenminste, dat heb ik van horen zeggen. Deze mensen moeten haast wel op vakantie gaan (en niet terugkomen) want dit vliegtuig brengt ons naar conservatief Rajasthan, waar ik naar een conservatieve bruiloft van de conservatiefste van mijn Indiase vrienden ga.

Een nachtbus van Hospet op 15-2 (10 km van Hampi) naar Mumbai van 12 uur, een halve dag op het vliegveld spenderen (gelukkig had ik 2 uur gratis wifi zodat ik mijn vorige blog snel online kon knallen) een vlucht van krap 2 uur, een paar uurtjes ronddwalen in Jaipur en tot slot een nachtbus (ja ja zo'n verrotte oude waarin je doof wordt van de motor en waarin je gewrichten pijn gaan doen van het verkrampen van de kou) zorgen ervoor dat ik op 17-2 letterlijk afgebrand ben als ik in Jodhpur aankom. Ik heb 36 uur praktisch niet geslapen. Die middag is het de bedoeling dat we met local bus naar de Village vertrekken, want alle festiviteiten vinden daar plaats.

Gelukkig kan ik na een kopje chai van mijn favoriete tourguide, de broer van Mahendra (ik ben te moe om iets sarcastisch te verzinnen) eerst naar bed. Ik was alleen effe vergeten dat Indiërs overal, en als ik zeg overal dan bedoel ik OVERAL, doorheen kunnen slapen. En dat dus ook van mij verwachten. Ik ben te moe en te geïrriteerd om ook maar een scheet van de overbuurman te kunnen verdragen. Ik voel 'm al aankomen... Een lichte paniekaanval als ik 3 uur later nog geen slaap kan pakken omdat ze het licht weer aandoen, zo nodig in mijn kamer chai moeten drinken en in mijn oor een telefoongesprek moeten voeren dat klinkt alsof ze met blikken en een touw met diezelfde overbuurman aan het converseren zijn. Ik heb door alle wijze lessen geleerd dat ik een bijzonder zwakke plek heb. Ik kan veel geven, maar nemen en afstoten kan ik niet goed. En al helemaal niet als ik moe ben, of uitgeput. Ik knapte op de bruiloft van Jeet meerdere malen omdat ik niet goed voor mezelf zorgde. Laat me er alsjeblieft van geleerd hebben!!

Ik bel met Raj en doe mijn beklag. Hij belooft met Mahendra te praten. Mahendra geeft aan dat ik vanavond een rustig plekje krijg om te slapen, ik ben nog een beetje wantrouwend. Ik weet niet precies wat Raj heeft gezegd tegen de kersverse bruidegom, maar om half 2 is het dan toch eindelijk stil. Stil! Stilte! Silencio! Ik raak bijna in shock en kan niet in slaap komen. Om half 3 is het afgelopen met de rust. Ik schat in dat ik een half uurtje echte slaap heb gehad. Om 4 uur krijg ik wat te eten, ik spring onder de douche en dit alles geeft me weer wat energie. Voor komende 3 uur. Maar als we dan zitten te wachten op allerlei dingen, spullen, bussen, mensen, weet ik veel wat (Indiërs kunnen echt NIET organiseren) verander ik wederom in een zombie. Ik sms Mahendra:
"please give me a quite place to sleep where nobody will distrurb me. Otherwise i cant go to your wedding becoz im destroyed."
Ik verzamel de laatste beetjes energie in mijn lijf bij elkaar om de familie te begroeten en een lachje op te zetten.

Ik geef overduidelijk aan dat ik kapot ben en echt z.s.m. wil pitten. Ik 'khamagani' in de rondte (betekent goededag in lokale taal en ze vinden het maar al te schattig als deze circus barbie het blijft herhalen).
Eindelijk om 23.00u mag ik gaan slapen. Stricte orders: Ik wil niet wakker gemaakt worden, nee ook niet voor thee. Ik ben nog steeds sceptisch over mijn zogenaamd rustige slaapplek aan de andere kant van de straat. Het blijft Incredible - LOUD - India.

Ik scan mijn kamer op stoorzenders. Een of ander familielid heeft een woonkamer opgeofferd. Er staat een telefoon. Wie belt er nu in India naar een vaste lijn? Iedereen heeft een mobieltje hier. Dus nee, dat ding gaat me vast niet storen. Of toch wel? Het is fucking 6 uur 's ochtends en gelukkig schrik ik me niet de tering omdat het geluid gedempt wordt door mijn oordoppen. Haha, daar heb je niet van terug he!?

Juist ja bruiloft: daarvoor ben ik hier in de Village van Mahendra voor de bruiloft van Mahendra. Voor de volledige beschrijving van een Hindoestaans Rajput (inwoners van Rajasthan uit Warrior kaste-> tweede van boven) huwelijk verwijs ik u naar mijn blog "4 weddings and a funeral".

Ik raak aan de praat met een lief in roze gesluierd meisje, getrouwd met een van de neven van Mahendra. Ze is blij om me te spreken en met het gezelschap. Ik vraag haar of ze gelukkig is hier in het dorp. Nee, dat is ze niet. Auw. Ze vindt helemaal niet leuk en ze is nu een jaar getrouwd. Ik krijg een naar gevoel van dit gesprek. Ook als ik bij een andere familie op de chai ga krijg ik een benauwd gevoel als de zusjes niet echt aardig doen tegen hun schoonzusje. Dit lijkt wel Assepoester in reallife!!

Op de receptieavond zie ik na dik 2 maanden toch ook Raj weer. De volgende dag rijd ik met de Kuoni mannen in de auto mee naar het dorp van Mahendras aanstaande voor de Bharat.

Mahendra was erg zenuwachtig voor zijn huwelijk. Ik was blij om er bij te zijn. Zijn inlaws zijn erg lief en hebben me heel goed opgevangen. Na de ceremonie drinken we nog wat in de bharat tent en als het dan tijd is voor Mahendra's golden night wordt ie ineens mega zenuwachtig. En terecht: de golden night is de huwelijksnacht en de eerste keer dat je je levenspartner ziet en ermee praat in real life. Hij vraagt me of ik zijn vrouw al heb gezien en hoe ze eruit ziet. Hij heeft haar nog niet gezien (alleen gesluierd tijdens de ceremonie) maar heeft de hoop op een mooie vrouw opgegeven na het zien van haar broer, daarna haar moeder en tot slot ook de vader. Ik zeg hem dat ie zich nergens zorgen over hoeft te maken want ze is, en dat meen ik, adorable!

En dan deel je ineens het bed met een van de nichtjes van de bruid. Ze spreekt aardig Engels. Als ik thuis kom van de bharat om 3 uur 's nachts weet ik ook niet zo goed wat ik moet zeggen tegen een onbekend meisje dat al ligt te slapen. Ik dacht ik ga maar slapen en zeg vriendelijk "slaap lekker", maar Tina wil nog graag kletsen. We kletsen over het huwelijk. Haar huwelijk. 2 maanden geleden is ze getrouwd en ze is 17/18 jaar. Op een of andere manier weet niemand precies hun leeftijd hier.
Haar man is 21. Ze is gelukkig en dol op haar man!
De volgende ochtend kletsen we verder en dit is echt het intiemste gesprek dat ik ooit met een Indiaas meisje heb gehad. Ze vertelt me over haar huwelijk over hoe zenuwachtig ze was en over de golden night. Ze vertelt me ook wat ze ervan verwachtte en hoe iedereen haar bang maakte met verhalen over seks in de eerste nacht.

Toen mij gisteren voor de 80ste keer gevraagd werd wat ik van de cultuur vind, kon ik uit de grond van mijn hart zeggen dat ik daar geen oordeel over kan geven. Ik zou niet willen ruilen, maar ik weet zeker dat 99% van de Rajasthani mensen na het zien van onze cultuur, ook niet zou willen ruilen. Het is zoals het is. De cultuur is ontstaan en aan verandering onderhevig. Net zoals evolutie. Je kunt dat niet van de ene op andere dag veranderen al zou de hele wereld daaraan meewerken. Het enige lullige is dat er soms meiden zijn die een seksueel gefrustreerde klootzak treffen, in plaats van een man die ook wel in ziet dat ze in hetzelfde schuitje zitten.

Door zo dichtbij deze cultuur te zitten met een onmogelijk sociale druk, ben ik er respect voor gaan ontwikkelen. Als ik vertel over ons land en de tegenovergestelden (dat uithuwelijken verboden is, en het legaal is om kinderen te krijgen zonder getrouwd te zijn) weten ze niet wat ze horen! Ze zouden ook niet willen ruilen, want het mooie van joined-family systems en gearrangeerde huwelijken is dat je altijd je family om je heen hebt waarmee je goede en slechte tijden beleefd. Eenzaamheid bestaat niet in India. Privacy ook niet, maar daar hebben deze mensen totaal geen behoefte aan. Dit is onze individualistische mentaliteit. Cultuur zit opgeslagen in genen. Deze mensen zijn anders gebouwd dan wij.

We hebben een luie middag, Tina en ik. Ik ga douchen rond een uurtje of 3. Ik heb douchen in India gewaardeerd:
1 stromend heet water
2 stromend koud water bij heet weer
3 warme bucket shower
4 koude bucket shower
5 stromend koud water bij koele temperatuur
6 koude zoute bucket shower
Altijd even afwachten wat ik aantref. Ik ben op alles voorbereid. Na dikke 6 weken Hampi met een nummer 2 douche en westerse plee, heb ik terug moeten schakelen naar nummer 4 en 5 douche en Indian style plee zonder gebruik van pleepapier.

Well, what do you know....?! Hier bij Tina kan ik genieten van WARM STROMEND WATER!! Ik kan me niet eens herinneren wanneer ik voor het laatst onder warm water heb gestaan, maar ik vermoed tijdens Jeets bruiloft, begin december!! Het is nu eind februari.

Gisteren toen we (ik en de Kuoni mannen) hierheen reden (autoritje van 140 km of 3 uur), werd ik ineens wakker geschud van de opkomende maan. The red moon: een volle maansopkomst betekent een bloedrode maan en dit is briljant om te zien! Even was ik weer terug in Hampi. Even was ik weer bij zijn warmte en westerse mentaliteit en dat deed me ook wel weer inzien dat India, hoe temperamentvol ook, het niet is voor mij op langere termijn. Wat ik voorheen als temperamentvol aanzag, zou ik nu emotioneel willen noemen. Dit land loopt over van emoties en ego. De vrouwen zijn behangen met sieraden en verkleden zich het liefst 10 keer per dag om zichzelf in een andere barbie bruidsjurk te kunnen laten zien. Maar wat kun je anders doen? Dat is zo'n beetje de enige vrouwelijkheid die zichtbaar mag zijn voor de buitenwereld. En geen wonder dat de mannen zo seksueel gefrustreerd zijn hier. Het werkt als een rode doek op een stier. Vrouwen lopen rond als prinsessen en de mannen moeten eraf blijven. En ik heb van horen zeggen dat mannen elkaar als alternatief gebruiken.

Of Mahendras vrouw knap is?? Dat is de meest gestelde vraag. Ja, ze is prachtig. En dit is serieus een compliment voor de familie want dat wil zeggen dat ze goed werk hebben opgeleverd. Ik probeer toch ook aan te geven dat haar uiterlijk er niet toe doet. Maar na mijn bevestigende antwoord op die vraag houdt het meestal op met de kennis van de Engelse taal van de mensen hier en de kennis van Hindi voor mij, waardoor ik mijn standpunt niet over kan brengen. Verdrietig, dit.

Ik word gek van het geluid. Privacy heb ik ook wederom ingeleverd. Ik leer beetje bij beetje mijn grenzen aan te geven zonder dat ik eerst flip. Zo laat ik ook voor de eerste keer eten staan: in olie gemarineerde stukjes papadum -wat ze hier in de woestijn als groente gebruiken, maar wat eigenlijk gewoon pasta is- met chapati (brood pannenkoekjes). Ik kan deze ongezonde, koolhydraatrijke combi echt niet naar binnen krijgen. In plaats hiervan krijg ik yoghurt met noten en de volgende dag vraag ik Mahendra om fruit.

Elke dag zit ik te denken aan mijn plannen voor komende tijd en ik krijg nergens echt een warm gevoel van. Ik moet er niet aan denken om de nachtbus te nemen van Delhi naar Mcleod Ganj en een ander Aziatisch land kan me ook niet boeien momenteel. Mijn lessen zijn geleerd in India. Misschien is het gewoon tijd om naar huis te gaan om alles te verwerken in mijn hoofd. En op papier.

Heel deze India reis lijkt wel een versie van de film 'The game'. Ik herinner me dat ik vorig jaar rond deze tijd een online coachingsessie aanging vanuit Mindmagazine waarbij ik het onderwerp liefde koos. Volgens mij kan ik voor het overgrote deel van de mensheid spreken als ik zeg dat dit het meest gecompliceerde onderdeel is van het leven. En ik ben in een land waar er enerzijds heel bedrukt mee omgegaan wordt: mannen en vrouwen worden gescheiden, er worden huwelijken gearrangeerd om ze vervolgens toch samen te brengen en huwelijken te simplificeren, ceremonies en tradities proberen het dagelijkse leven te ordenen. Anderzijds loopt dit land over van emoties, vrouwen gesluierd, maar in de meest exotische kleurenpaletten, behangen met zoveel goud als dat ze kunnen dragen, kamasutra tempels met erotische beelden, en Bollywoodfilms met 9 van de 10 keer overvloedige liefdesverhalen. Deze reis in dit land brengt me alles op liefdesgebied. Alsof het universum zegt "jij wilt leren over de liefde, hier heb je het. Succes!" Ik heb allerlei proeven en tests ondergaan en geprobeerd om alles zo intens mogelijk te beleven. Diepe dalen en hoge pieken. Een perfect spel van balans en ademhalen.

Ik besef me ineens dat ik niet meer bang ben voor de toekomst. Het gevoel is weg, opgelost. Ik ben niet meer bang om een doorsnee conservatief burgerlijk leven te leiden, zoals voorheen. Dit geeft me een heel vredig gevoel en een glimlach op mijn gezicht. Ik weet dat het goed komt, dat de wereld aan mijn voeten ligt en het universum aan mijn kant staat.

Ik weet dat ik van iemand kan houden zonder te bezitten en nog belangrijker zonder iets terug te hoeven. Gewoon verwachtingsloos. Dat is nog wel een beetje eng en gammel omdat ik ook heb gezien dat emoties echt niet te vertrouwen zijn als ze door je lichaam gieren. "Emotions are like wild horses" ( Poalo Coelho- Brida)
Maar ik durf 't aan.

Ik heb geleerd om te accepteren. Ik heb geleerd dat er geen goed en fout bestaat. Maar dat alles is, zoals het is en de enige karakteristiek die je eraan kunt verbinden is niet-permanent. Ik heb geleerd dat alles tijdelijk is. Dat je niets kan verliezen als je het niet bezit. En dat hechten (mensen, spullen) dus behoorlijk stom is in die context.

Ik heb geleerd dat mijn lichaam mijn tempel is en dat ik met beide benen op de grond wil blijven staan. Ik heb geleerd om mezelf te herinneren aan reflectie als mijn zieke ego weer eens grappen en grollen uithaalt of emoties opspelen.

Ik blijf oefenen om in het NU te leven en ga zoveel mogelijk momenten pakken hiervoor. Ik blijf oefenen om mijn geest helder te krijgen. Of zoals de betere Engelse vertaling zegt "to purify the mind". Dit moment is alles wat je hebt. En dezelfde seconde heeft het alweer plaatsgemaakt voor een nieuw moment.

Al het bovenstaande staat in contact met elkaar. De ene les kan niet zonder de andere. Al die zogenaamde lessen zijn met elkaar verbonden. Zoals alles in het leven verbonden is en uit dezelfde materie bestaat, dezelfde energie. Kwantumfysica. En hetgeen dat zorgt dat het in beweging blijft is levenslicht, liefde.

Ik ben geen heilige en maak veel fouten. Dat is menselijk. Al het bovenstaande, al die levenslessen, zijn geleerd maar moeten gecontinueerd worden. Maar daar heb ik nog wel even de tijd voor. Mijn reis is nog niet af, maar nu heb ik pauze nodig om alles te verwerken. Mijn lijf snakt naar mijn zelfgemaakte, biologische eten vol groentes, fruit en kruiden. En ik heb zin in de lente! Mijn favoriete seizoen. Seizoen van vernieuwing en groei.

Mijn redelijke abrupte beslissing om India in een week te verlaten heeft tot gevolg dat het moeilijk wordt om afscheid te nemen van mijn vriendjes. Aj. Dat stemt me toch wel somber, merk ik. Ze zijn druk, druk, druk met allerlei werkzaamheden, maar beloven alledrie hun uiterste best te doen om mij nog te zien voor vertrek.
Als ik de familie van Mahendra achter laat, merk ik pas hoeveel ze om me geven. Vele tranen vloeien. Ik krijg cadeautjes en een afscheidsritueel.

Als ik na de bruiloft terug ga naar Jodhpur naar hun huis in de stad, waar een deel van de familie inmiddels ook weer naar teruggegaan is, weet ik dat ik mijn laatste dag voordat ik naar Delhi vertrek om op 1-3 via Bangkok naar huis te vliegen, hier niet door ga brengen. Het is beter als ik mijn laatste dag door breng in een guesthouse. Met privacy, in alle rust, waar ik mijn tas kan herinrichten en op adem kan komen. Ik ga voor de laatste souvenirs. Ik vrees dat mijn tas de 20 kilo gaat overschrijden. Een heerlijk middagje rondstruinen in Jodhpur tussen de Indiërs: ik ga ze missen! Ik beland onder andere in een winkeltje vol kruiden, ayervedic medicijnen en een hele lieve mevrouw die me voor een fortuin aan kruiden verkoopt. De laatste middag komt toch Raj op en neer gereden op de motor vanuit zijn Village; een ritje van 3 uur enkele reis. Die avond dineer ik voor de laatste keer met Mahendra. Daarna dropt hij me bij het busstation om me uit te zwaaien. Een busrit van 12 uur naar Delhi staat me te wachten. Dit keer heb ik meer geld uitgegeven aan mijn busticket: ik reis, jawel, met een AC Volvo!

Als ik de volgende ochtend een stop heb in Jaipur, hoofdstad van Rajasthan, zit weg te dromen met een pakje Parle-G (goeiekope dreuge kuukskes, 5 rps) en slaperig uit het raam kijk, zie ik bij toeval (?) Jeet lopen. Ook hem heb ik 2 maanden niet gezien! We hebben een half uurtje om bij te kletsen, want hij heeft een andere bus dan ik. We spreken af om in Delhi te meeten. Tussen de bedrijven door komt hij me opzoeken in mijn hotel, waar ik dik 24 uur lang alleen maar slaap, films kijk en traantjes weg pink omdat ik mijn tweede thuis ga verlaten.
"Irene, don't cry. You are leaving India, not Earth."
Overlopende emoties, of realisme?

Mijn laatste rupees maak ik op Indira Gandhi International Airport op aan McDonalds (ik had deze reis nog geen Mc Mahajara gehad), Haagendasz, een tijdschrift en 2 doosjes tiktak.
India, the Motherland. I love you, i'll be back!

"I am neither mind nor intelect, neither ego nor memory, neither ears nor tongue, not nose or eyes or skin, neither space nor earth, not fire, wind or water. I am consciousness and bliss. I am Shiva"

Clock's ticking...

Tik tak, tik tak...

Nog 8 nachtjes slapen. Volgende week rond deze tijd ga ik mijn laatste Nederlandse nachtje in. Daarna is het zover: dan vertrek ik voor een dik half jaar naar onder andere India voor een reis die me erg veel gaat opleveren op vooral spiritueel gebied. Ik heb er (uiteraard) veel zin in, maar vind het ook wel heel erg spannend!!Ik zal weer erg moeten wennen aan de smerigheid, de chaos, de hypocrisie, de mensen (o-v-e-r-a-l!) en de smerigheid (ook overal). Je went er aan...ik geef het 2 dagen; vorig jaar had het 3 dagen nodig en 3 'large wodka'. Als je dan de gemiddelde hotel WC van dichtbij ziet, kun je alles aan..

Nog 6 dagen in mijn dierbare, veilige, altijd gastvrije huis. Daarna geef ik de sleutel af aan de huizenoppasser. Ik heb er alle vertrouwen in dat zij met liefde voor mijn huisje gaat zorgen, en mijn huisje voor haar. Ik loop door de kamers en de gang en over de galerij en ik neem telkens een beetje afscheid. Als ik terugkom weet ik zeker dat het me met open armen zal ontvangen.

Nog 4 dagen werken bij E.ON. Vrijdag rond deze tijd heb ik mijn laatste werkdag erop zitten. Dan zeg ik wederom Houdoe en bedankt tegen mijn telkens tijdelijke collega's. Ik heb het weer heel erg naar mijn zin gehad daar. Bijna jammer dat ik wegga...ik bel wel als ik terug ben!!

Nog 2 keer klimmen bij de Monk. Zondag rond deze tijd heb ik mijn laatste klimsessie erop zitten. Dan gaan mijn stinkende Rockstar schoentjes in een vacuümverpakking, want anders kom ik er India niet mee in vrees ik.. Op naar Hampi!

Alle dagelijkse dingen doe ik ineens een stuk bewuster, want het zou zomaar eens de laatste keer kunnen zijn dat ik bij de Albert Heijn kom of dat ik de buurman spreek. Ik neem elke dag wel weer van iemand afscheid.. Ben blij dat ik tot vlak voor mijn vertrek vergezeld ben door mijn ouders, zusjes en vriendjes en vriendinnetjes. Ik ga jullie ook missen..
"Tot snel!"