Sun, sun, merciful one

Goodmorning sunshine!

Ik ben vandaag, één dag eerder dan anders (gewoon, omdat het kan) begonnen met mijn nieuwe experiment:

Sungazing

Voor degene die niet alles lezen: ik ben in 2012 begonnen met maandelijkse experimenten, om bepaalde gewoontes aan te leren of om dingen af te leren. Klik bij labels op de experimenten die ik afgelopen 4 maanden heb gedaan en misschien raak je geïnspireerd om ook mee te doen.

Ik had er al eens eerder van gehoord, maar me nog nooit in verdiept. Ik wist ook niet dat je het moest opbouwen bijvoorbeeld. Je kunt namelijk niet zomaar midden op de dag beginnen met een uur in de zon staren. Dat is te gevaarlijk, omdat de UV straling dan te sterk is. Je moet ook niet zomaar stoppen met eten -want ja, door maximaal sungazing verdwijnt je eetlust en je haalt energie uit de zon. 

Een aantal van de vele voordelen van sungazing:

-je lichamelijke klachten verdwijnen en je lichaam en immuunsysteem worden sterker. Je natuurlijke vernieuwings- en genezingskrachten worden aangewakkerd.

-je mentale staat van je geest versterkt. Je dagelijkse portie lichttherapie.

-je bewustzijn verbetert. Je pijnappel klier in je hersens, je derde oog, wordt gestimuleerd door het zonlicht.

-je hebt minder eten nodig, je haalt energie direct van de bron. Onze vruchten en groentes halen hun energie ook voornamelijk uit de zon, gecombineerd met water en aarde.

-je energielevel in je lichaam blijft gebalanceerd. Door ook op blote voeten te lopen blijf je goed geaard.

-de veroudering van je lichaam gaat langzamer. Je cellulaire structuur blijft vitaal, omdat je lichaam luistert naar je geest; nooit andersom

-je ogen gaan er op vooruit.

Richtlijnen voor sungazing:

Start met 10 seconden per dag ófwel bij in het eerste uur van de opgaande zon ófwel de ondergaande zon. Bouw het op met 10 seconde per dag, niet meer. Bouw het op tot ongeveer 45 minuten per dag. Sta het liefst op blote voeten op de grond (maar als het niet kan -te koud, te nat of wat dan ook, dan is binnen blijven ook goed) zodat het zonlicht dat teveel is binnen gekomen, ook kan worden afgevoerd. 

Stop niet met je allerdaagse routine, eten, medicijnen of wat dan ook. Als hier verbeteringen in optreden, komen die vanzelf na het opbouwen van minimaal 3 maanden.

Andere stappen te ondernemen:
-zonnebaden, veilig
-water drinken dat in een glazen fles in de zon heeft gestaan
-meer op blote voeten lopen - zoveel mogelijk

Nog een voordeel voor mij is dat ik eindelijk weer met de zon kan op staan, zoals vanmorgen. Als ik 's ochtends de zon die, ben ik wakker en blij. Nu ben ik wel een beetje moe, dus ik denk dat ik nog wel even ga liggen en misschien een dutje ga doen. 

Na deze maand zou ik op 30 maal 10 seconden is 300 seconden = 5 minuten per dag moeten zitten. Het duurt dus wel even voordat je volledig bent opgebouwd naar een zonnebatterijtje, maar ach we hebben de tijd. 

Heb je interesse, kijk dan naar de volgende filmpjes van deze Indier, die al sinds 1955 aan sungazing doet en inmiddels niet meer eet.

http://www.youtube.com/watch?v=zlCJPxxKoaY&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=pfCU_VCvc9k&feature=relmfu

De juiste zaaitijd...

Lente! Het seizoen van groei en ontwikkeling! 

Het komt na winter, wat het seizoen is van rust en verbinding. Als je leert met de seizoenen te leven wordt het leven zoveel gemakkelijker. 

Maart is per definitie niet de juiste zaaitijd voor mijn meditatie. Buiten de één-daagse Vipassanadag heb ik welgeteld 2 ochtenden een poging gedaan om te mediteren. Het zaadje ontkiemde niet. Misschien te weinig water, misschien te weinig liefde, zeker te weten te weinig zon, want die is eigenlijk pas sinds gisteren beginnen te schijnen.

Eigenlijk moet je wat betreft mediteren toch wat harder proberen, omdat ik weet dat het zwaar is en dat mijn geest tegen stribbelt. Maar van de andere kant kan het ook gewoon zo zijn dat het nu niet de juiste tijd is om te zaaien. Het is nog iets te vroeg eigenlijk. Het heeft ook niet zo veel zin om zonder motivatie ergens aan te beginnen, want waar doe je het dan voor?

Dat wil dus zeggen dat mijn maart experiment in het water is gevallen. Helaas, volgende maand beter! Ik weet nog niet wat dat gaat worden; ik kom er op terug!

Waar het wel goede zaaitijd voor is, is voor mijn inie mini groente tuintje voor op mijn galerij. Yes! Vandaag ga ik nieuwe potgrond halen en boontjes, courgettes, pompoen, worteltjes en kruiden zaaien. Ik vind het echt super om ze te zien ontkiemen en groeien. Het is nu nog een beetje frisjes, maar als vanmiddag het zonnetje wat meer schijnt, ga ik los.

Waar het ook een goede zaaitijd voor is, is om me voor te gaan bereiden op mijn reis voor volgend jaar, hoewel ik nog helemaal niet weet hoe en wat en waar naar toe. In mijn vorige blog schreef ik over de bijna overkill aan inspiratie die ik kreeg van mijn logee annex wereldreiziger; ik ga gelijk spijkers met koppen slaan. Ik wil namelijk mijn denkbeeldige backpack vullen met handige dingen voor onderweg: ervaringen, talen, trucjes, lessen. Dingen die ervoor gaan zorgen dat ik kan blijven doorgaan als ik weer op reis ga, zonder dat ik halverwege moet stoppen en terug moet keren omdat mijn geld op is. 

Eerste stop: Taal!

Ik zit al een tijdje te spelen met het idee om Hindi te gaan leren. Natuurlijk niet de moedertaal van de Indiers, want ze spreken daar wel 50 talen, maar wel de taal die internationaal gebruikt wordt. Daarnaast komt het net als het Urdu van het Sanskriet af en daardoor zijn er veel overeenkomsten. Aankomende zaterdag begin ik met mijn eerste les! Ik krijg les van een vriend die vlakbij woont en in ruil daarvoor geef ik hem Nederlandse les.

En daarbij ga ik mijn Frans opkrikken, met dank aan mijn logee van vorige week. Die spreekt namelijk 100.000 talen, waaronder Frans. Door hem ben ik ook in gaan zien dat je verstaanbaar maken in een land belangrijk is, niet alleen omdat ze wellicht geen Engels kunnen, maar vooral omdat als je je best doet om je aan te passen mensen direct sympathie voor je opbrengen en je veel eerder helpen. 

Wat ga jij deze lente doen voor de groei van jezelf als persoon en ter ontwikkeling van je geest?

Remember who you are...

Opruimen geeft lucht!

Opruimen geeft rust!

Door op te ruimen krijg ik minder prikkels en dat zorgt er voor dat ik me volledig bezig kan houden met de dingen die ik echt belangrijk vind ik het leven: vrijheid. 

Ik heb me afgelopen maand bezig gehouden met het opruimen van troep, vooral in mijn huis. Ik heb dingen verkocht, weggegeven en weggegooid. Het is een doorlopend proces, want ik ben nog lang niet klaar. Ik heb waarschijnlijk gemiddeld wel 1 keer per dag iets bruikbaars weggegooid, verkocht of weggegeven. Het smaakt naar meer! Dus ik ga er mee door. Ik merk wel dat het me best veel tijd kost om op te ruimen, dus neem ik er genoegen mee dat ik deze acties onderneem op vrije dagen. Meer over mijn opruimexperiment...

Al eerder heb ik me bezig gehouden met het opruimen van mijn hoofd. Dat wil zeggen: ik wil onthecht zijn van overbodige en nutteloze dingen in het leven en ik wil mijn geest niet meer vervuilen met negativiteit. Meditatie is daarvoor wat mij betreft het middel. (http://www.sprookjesgrot.nl/Meditatie.php). Ik deed eerder een meditatie cursus (in India, stilte retraite van 10 dagen, het verslag lees je hier http://ireneswinkels.blogspot.com/search/label/Vipassana), en vorig jaar zomer begon ik met dagelijk mediteren, wat me erg goed beviel. Maar mediteren is zwaar, het is als het trainen van een spier die je niet zo vaak gebruikt. De klad kwam er in. Ik raakte in een dipje. Sinds december ben ik daar weer uit en ik begin me weer te herinneren wie ik ben. Ik ben me aan het voorbereiden op mijn reis; terug naar India, en terug naar binnen.

"I am neither mind nor intelect, neither ego nor memory, neither ears nor tongue, not nose or eyes or skin, neither space nor earth, not fire, wind or water. I am consciousness and bliss. I am Shiva"

Je zou het zomaar vergeten door alle drukte van het leven. Werk en zo. En sport en vrienden en familie. Tijd voor mezelf. Mijn maart experiment gaat daarom worden:

30 dagen ...Vertragen...

Dit houdt in dat ik weer (zoveel mogelijk) met de zon op ga staan en elke ochtend ga mediteren. Uiteindelijk is ook de avond de bedoeling, maar we zullen rustig aan beginnen. Om Vipassana weer op te pakken heb ik me aankomende zondag ingeschreven voor een 1-dags zitting, ter opfrissing. 

Het behoeft eigenlijk niet zo veel meer uitleg, geloof ik. 

Meer over mijn 30 dagen experimenten vind je hier. 

Dit filmpje vind ik heel erg inspirerend en ontroerend. Toen ik het voor het eerst keek, vond ik het zo opvallend dat iedereen er gelukkig uit ziet in dit filmpje. Ik hoop nog eens een satsang van Mooji bij te kunnen wonen. 

Je weet pas wat je hebt als.....

... je eens iets anders probeert.

... je het zou moeten missen.

... je de zolder aan het opruimen bent en denkt: "Tering, wat een zooi heb ik".

De zolder

Nee, dit is nog lang niet alles, slechts een beginnetje. ------>

Ik ben deze maand bezig om een slag in een minimalistisch leven te slaan, dat houdt in mijn geval in dat ik elke dag van de maand februari minstens 1 goed bruikbaar item of weg moet geven, of op marktplaats moet zetten of weg moet gooien. 

Tot nu toe heb ik 23 advertenties geplaatst op marktplaats, waarvan 20 boeken (3 verkocht, yes!) en een volle shopper en een bananendoos naar de kringloop gebracht. Maar om eerlijk te zijn kan ik nu al vertellen dat 1 item per dag echt geen zoden aan de dijk zet. Maar het is een experiment! Ik kan na februari gewoon doorgaan met deze gewoonte! 

Meer over mijn experimenten..

Je weet pas wat je hebt als je de zolder op ruimt, en je weet pas dat je veel te veel hebt als je vergeten was dat je het uberhaupt had. 

Iets anders proberen

Soms kan iets anders proberen je laten zien dat wat je hebt helemaal niet verkeerd is. Soms kun je door een kijkje te nemen in een andere keuken ineens inzien dat je nieuwsgierigheid volkomen onterecht was. 

Ik werk nu tijdelijk en parttime bij mijn oude werkgever E.on. En nu weet ik weer wat ik heb en waarom ik zo bewust heb gekozen voor deze baan: een plek waar mijn hart ligt, waar ik lieve collega's heb en waar ik heerlijk 25 uur per week kan fysiek bezig kan zijn, zonder kopzorgen. De baan in de horeca geeft mij eigenlijk alles wat ik nodig heb op dit moment.

Ik had het gewoon even nodig om niet te twijfelen of ik wel een goede keuze had gemaakt. Een tijdje terug droomde ik erover, dat lees je hier. Ik kwam na een nare kantoorbaandroom tot de conclusie dat je nooit een compromis moet sluiten met jezelf als het gaat om de invulling van je leven. Alle kansen zijn er! Je moet ze nemen en vervolgens verfijnen. 

Iets missen

Missen is lastig. Het is een gevoel van verlangen naar iets of iemand, waarvan deels doordat je ego zich identificeert met hetgeen dat je mist. Het klinkt zwaarder dan het is. Toen ik bijna 5 jaar geleden me ging afscheiden van mijn toenmalige vriendje werd ik (naar woorden van mijn zussen) geamputeerd. Een deel van mij werd afgezet en dat was zeer pijnlijk!

Dat was toen. Wat speelt er nu?

Ik ben aan het ruimen en mijn TV staat op marktplaats. Ik geloof dat al 5 mensen aan me hebben gevraagd waarom ik mijn TV weg doe, omdat ik dan niet meer kan gamen! Blijkbaar heb ik een nogal heftige gamers reputatie opgebouwd in het verleden. En het zit diep hoor, de band tussen mij en mijn playstation 2 (nota bene een 2, niet eens een 3). Ik moet dus eerlijkheidshalve bekennen dat ik het echt moeilijk heb met de beslissing om afscheid te gaan nemen van mijn favo console, die ik momenteel toch niet kan gebruiken en die ook al een aantal jaren stof staat te happen in mijn TV kastje, dat er ook uit gaat. 

Toegeven dat het moeilijk is om misschien afscheid te moeten nemen van een ding als een playstation, is voor mij misschien nog wel het sufste van de hele situatie. Ik denk er nog even over, want ik weet pas als ik mis als het er niet meer is. 

Bedankt voor dit moment...op naar een nieuw experiment!

Ik heb afgelopen maand elke ochtend na het wakker worden en elke avond voor het slapen gaan 5 minuten geinvesteerd in het schrijven over alles waar ik dankbaar voor ben, bij wijze van het eerste experiment van de reeks van 12 in het jaar 2012. Meer hierover...

Resultaat: Het is een blijvertje hoor, die dankbaarheid. Ik sta elke dag op met een glimlach. En zo niet, dan verschijnt ie onder het schrijven wel. Het werkt meditatief: Je staat stil bij de dag. Een moment van bezinning. Het werkt positief op je mindset: Op het moment dat er een negatieve gedachte op komt over iets dat je die dag is overkomen, draai je het zo dat je er op papier dankbaar voor kunt zijn. Dan is het altijd iets positiefs. 

Het kaartje hiernaast heb ik 1,5 week geleden opgehangen bij onze buurtsuper en tot mijn verbazing hing het kaartje er deze week nog! Ik kreeg er positieve reacties op en daag jou uit om de volgende keer dat je boodschappen gaat doen ook een dergelijk, al dan niet anoniem, kaartje op te hangen. Er is altijd wel iemand die het leest en er is altijd wel iemand die je een fijn moment kunt bezorgen op deze manier.

Dat brengt me bij het experiment van februari, aangezien het overmorgen 1 februari is! 

30 dagen- Spullen verjagen

Ik ga een stap zetten in het minimalisme door 30 dagen lang elke dag afscheid te nemen van minstens één ding in mijn huis: het weg te geven, het op marktplaats te zetten, iets weg te gooien. Het moet gaan om bruikbare dingen!

" True security lies not on the things one has

but on the things one can do without"

- Dr. Norman Vincent Peale -

Op deze manier hoop ik zoetjes aan minder gehecht te raken aan spullen, zodat ik als ik echt geen spullen meer over wil houden, er geen moeite mee heb. Daarnaast maak ik een potje voor het geld dat de verkoop oplevert; ik heb nog geen specifiek doel, maar ik denk aan reizen, mijn verjaardagsfeestje ervan te betalen, een kleinere laptop (eentje die wel mee op reis kan) etcetera...

Ik kreeg van links en rechts al positieve berichten van mensen die al begonnen zijn met een dergelijke actie; niet perse 30 dingen of 30 dagen, maar wel verkoop van overbodige spullen in huis. Het lucht op! Ik kan niet wachten. 

Mijn TV gaat er als eerste uit, aangezien ik mijn abonnement heb opgezegd en UPC me nu echt heeft afgesloten. Mijn TV kastje is dan ook overbodig, dus die is daarna aan de beurt. 

Op naar de vrijheid, ga je mee?

30 dagen dwaasheid

Waar te beginnen als je een jaar lang elke 30 dagen een experiment gaat doen? Moet je zoiets plannen? Zijn 12 experimenten wel genoeg? Er zijn genoeg voorbeelden van anderen die me voor zijn gegaan, maar elke situatie is te verschillend om bij hen mijn antwoorden te zoeken.



Het is bijna 1 januari. Wil ik enkel lezers trekken en hen blijven boeien? Misschien kan ik dan het beste beginnen met het meest radicale. Van de andere kant; wat heb ik in december 2012 dan nog te melden, als de wereld dreigt te vergaan?

Mijn beredenering: Begin waarvan je het liefst ziet dat het verandert, maar kies strategisch! Ik wil bijvoorbeeld vroeger op staan en mediteren, maar voor meditatie moet ik heel gedisciplineerd zijn en me niet te moe voelen. Ik heb een rijtje gemaakt van experimenten die ik zelf heb verzonnen of elders heb gezien, die op de prioriteitenlijst staan:
- maximaal 5 minuten facebook per dag
- Elke dag een gesprek aangaan met een onbekende
- RAK: Random act of Kindness. Elke dag iets goeds of aardigs doen
- En route naar eenvoud: elke dag een item op marktplaats zetten
- ....
And the winner is:


30 dagen dankbaarheid (van Benny )

Koop een dagboekje, of notitieboekje.
Het idee: elke ochtend voor het opstaan 5 minuten lang schrijven over dingen waarvoor je dankbaar bent: goede nachtrust, je vrienden, de albert heijn om de hoek, je 9-5 kantoorbaan, je benen om je overal heen te brengen, de auto voor de deur, je ouders, de Cv ketel als het 5 graden vriest und so weiter....

's Avonds voor het slapen gaan, doe je dit weer. Het kan vanalles zijn. Ook dingen die gedurende de dag zijn gebeurd. Extra punten verdien je door door de dag heen stil te staan bij de dingen waarvoor je dankbaar bent. Je hoeft het niet hardop te zeggen.

Waarom 30 dagen dankbaarheid?
Om positiviteit te creëren in mijn brein. Je kunt als het ware je brein herprogrammeren door 's ochtends positiviteit je dag in mee te nemen en 's avonds je nacht en je slaap. Je plant als 't ware zaadjes van dankbaarheid die gaan ontkiemen en groeien. Wij kunnen onze gedachtes kiezen, wij zijn niet overgeleverd aan onze hersenspinsels. Dit is een proces dat begint bij het planten van zaadjes. Dat is ook de reden dat ik eerst kies voor dit experiment. Ik wil als het ware eerst goodwill creëren in mijn hoofd en lijf, voordat ik die andere experimenten aan ga.
Als je 30 dagen experimenteert met dankbaarheid sta je stil bij wat je hebt, niet bij wat je mist of niet hebt. Je herprogrammeert je brein, je onderbewuste en je lichaam om een dankbaarder, gelukkiger mensch te zijn. Is dat niet wat we allemaal willen?

Doe je mee??

Gelukkig nieuwjaar!

30 jaar in 2012, dus 12 maal 30 dagen om te experimenteren!

Om het nog maar eventjes te benadrukken. 8 juni word ik 30.

Reden genoeg om dit jaar eens speciaal aan te pakken. Ik ben helemaal in de ban van mijn nieuwe leven: het leven zien als een experiment creeert een extra ruimte in je leven. Een ruimte buiten het veld, naast de lijn en achter de goal. Ineens hoeven of moeten dingen niet meer lukken. Het serieuze scherpe randje wordt ervan af geschuurd. Maar...
Soms wil je toch graag dingen voor elkaar krijgen. Zoals:
- ik wil vroeger op staan
- elke dag mediteren
- beter gitaar spelen
- beter klimmen
- van mijn spullen af
- meer voor de wereld betekenen
- minder negatief zijn
- meer contract met mijn vrienden
- meer bezig zijn met de dingen die ik echt leuk vind
- minder benzine verbruiken
- meer verbinden met de wereld
- meer buiten zijn
- meer veganistisch eten
- enzovoooorts

Het 30-dagen experiment is er om een goede gewoonte aan te leren of juist af te leren, in je eigen flexibele testomgeving of laboratorium. Het enige dat je moet doen, is iets 30 dagen uitproberen, met niet goed geld terug garantie. Na deze 30 dagen kun je voor jezelf de balans opmaken: wat levert het op? Ben je er blij mee? Door iets 30 dagen vol te houden, weet je wat het voor je doet omdat je het zelf hebt ervaren. Je kunt zelf voor jury spelen, zonder op iemand anders' advies te vertrouwen en te bouwen. Na 30 dagen is de kans erg groot dat je jezelf een nieuwe gewoonte aan hebt geleerd; de termijn is daar lang genoeg voor.

30 jaar, in het jaar 2012! Dat zijn 12 experimenten van 30 dagen (op februari na dan)! Ik ga elke maand experimenteren met iets dat ik graag wil. Ik hoop dat ik je kan inspireren om ook een experimentje mee te pikken. Een die bij jou past natuurlijk.

Waar zou jij 30 dagen mee willen experimenteren?