Posts tonen met het label seizoen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label seizoen. Alle posts tonen

zondag 5 januari 2025

Een jaar rond - vrije vogels


Met blote voeten op het bevroren Nashulta-meer dec 2023


Dit schrijfsel markeert een jaar Zweden. Wat een rit! Het leven hier krijgt vorm, zoals wij het leven graag zien. Sociale contacten ontwikkelen zich. Het eerste functioneringsgesprek is gevoerd. We hebben de kortste en de langste dag meegemaakt. We leven van Kronen en niet meer van Euro's. Tijd voor the good, the bad and the ugly.




Ik stond zojuist op en, het is zondag 5 januari, het is -16 buiten en 16 graden binnen. Ik moet aanmaakhout hakken, 2 kachels aanmaken, de hond uitlaten en koffie zetten. Met een beetje geluk is het dan voor de middag weer wat op temperatuur in huis. Als ik het zo schrijf, lijkt het niets, maar in werkelijkheid ben ik met dit alles 3 uur bezig, waarbij de kachels constante aandacht vragen totdat ze heet zijn. Gisteren heb ik voor het eerst in bijna een jaar de warmtepomp weer aangezet. Door het hele huis hoor je het water (dag en nacht) door de pijpen suizen en het systeem -dat er uit ziet alsof het een cruiseschip vooruit helpt- verbruikt enorm veel energie, maar het huis voelt koud tot op het bot. Het vocht tegen de ramen verandert in een dag in schimmel. Het zal nog wel even duren voordat ik de warmte ga voelen en morgen gaat het weer dooien, dus de vraag is hoeveel zin het heeft. 
Normaal doe ik al die klusjes natuurlijk samen met mijn sambo (= Zweeds voor partner waarmee je samenwoont). Jeroen is een paar nachtjes weg met een vriend uit Nederland. Dat is leuk voor hen, maar ik baalde toch wel toen ik vanmorgen de thermometer in de keuken zag. De koffie die ik voor mezelf heb gezet, is ook nog eens te slap. Gelukkig staat de hond op winterstand; hij vindt het niet erg dat ik nog eventjes mijn slappe koffie opdrink en op de kachels let.

Adan en Boris - feb 2024


De tegenvallers hadden jullie nog te goed van me. Er zijn eigenlijk (nog) niet zo veel tegenvallers te benoemen. De dingen die ik kan noemen zijn óf inherent aan emigreren (het missen van dierbaren en het niet zomaar kunnen aansluiten in mooie of moeilijke tijden) óf ze zijn het noemen bijna niet waard.
 

De natuur ontwaakt mei 2024 - de winter duurt lang!
Adan is heel dapper - mei 2024

Als ik dan toch iets moet noemen: rijden in de winter is echt horror en niet in de eerste plaats om de gladheid, maar omdat Zweden die niet weten hoe ze met groot licht om moeten gaan en je dus op het gitzwarte platteland tussen 16.00u en 07.00u kans hebt om verblind te worden. Ze zetten groot licht niet (op tijd) uit, en te snel weer aan. Hier kon ik tot een week geleden piswoest om worden. Achteraf schijnt het een moderne auto-dingetje te zijn, die detecteren koplampen en zetten automatisch groot licht uit. Dan de verblinding van de zon op natte of besneeuwde wegen tussen 12.00u en 13.30u. Dag en nacht geven hier beide vreselijke rijomstandigheden in de winter, waarbij ik misschien wel een grotere hekel heb aan rijden tegen de zon in. 

Ik krijg wel eens de vraag of ik wel aan het donker kan wennen in de winter. Rondom de kerst zien we 21 dagen geen zon in de tuin, omdat we aan de noordkant van een heuvel wonen. Daar zou ik in de toekomst als we een huis gaan kopen wel rekening mee houden. Maar, het licht in de zomer is eigenlijk veel zorgelijker en kan voor serieus slaaptekort zorgen. 

Poging tot mini-moestuin, maar het bos gaf een betere opbrengst- jul 2024


Als dat het is, zou je zeggen? Achteraf zou ik bepaalde dingen anders aanpakken. De stress die ik heb gehad rondom de start van Adan zijn school, rondom het maken van vrienden bijvoorbeeld. Det löser sig -dat lost zich wel op- had ik eerder moeten adopteren als lijfspreuk. Voor de rest is dat alles. 

De bureaucratie is bad, maar als ik alle afleveringen van 'Ik vertrek' bekijk, dan mogen we in Zweden niet klagen. Privacy is hier wat anders. Doordat in Zweden bijna iedereen je kan vinden,  krijg je enorm veel post. Post van de tandarts, van de dokterspost, van het bevolkingsonderzoek, reclame, aanbiedingen van de Zweedse ANWB, aanbiedingen van verzekeringen, brieven van de sociale verzekeringsbank, brieven met uitnodigingen van instanties. Brieven die je in Nederland nooit zou ontvangen. Ongewenste geadresseerde brieven.

Dit jaar plukte heel Zweden een recordaantal appels. We maakten sap, cider, appeltaart en gedroogde appels- aug 2024
Adan startte met tennis aan het begin van het nieuwe schooljaar- aug 2024

Het opbouwen van sociale contacten gaat moeizaam soms, maar niet omdat de Zweden niet open zouden zijn. We leren allebei mensen kennen op ons werk, op school, op de tennisclub en letterlijk op straat. Het kost gewoon iets meer moeite in deze levensfase om daadwerkelijk vriendschappen te ontwikkelen. We worden uitgenodigd voor fika, lunch en avondeten. Er worden wandelingen en vistripjes gepland. 

Tijd voor een zonnige herfst met veel wandelingen: alleen, met Boris of met mijn zus- okt 2024

En toen werd het grijs en dat zette door tot in december- okt 2024

Een jaar rond in Zweden dus. Het is een voorrecht en een luxe om zó dicht bij de natuur te wonen en om een tuinvogellijst met 80(!) verschillende vogels te hebben, die niet allemaal typische tuinvogel zijn: de zeearend, steenarend, visarend, kraanvogel en de roerdomp. Of wat dacht je van 's avonds sleeën in de tuin onder de kraakheldere sterrenhemel? Of op safari in eigen omgeving tijdens een van de vele sprookjesachtige zomeravonden. Meer bospaddenstoelen en bosbessen dan je ooit op kunt in de voortuin tijdens de kleurrijke herfst. Op 10 minuten lopen een kano bij de steiger hebben liggen. Of 2 km fietsen voor een verfrissende duik na je werk in een magische omgeving. Worstjes grillen in eigen tuin op een open vuurtje. Het leven draait hier om buiten, tijd voor elkaar, tijd voor hobby's. Dat is wat we zochten en dat is wat we kregen. Op naar nog een jaar!  

Worstjes grillen in de tuin op een saaie zondagmiddag- dec 2024


Tijd en inspiratie om te creëren- dec 2024
Voor de liefhebber: de vogels in en rondom onze tuin (ja, alle 80):
Zwarte specht
Grote bonte specht
Zeearend
Taiga boomkruiper
Boomklever
Ekster
Koolmees
Goudvink
Gaai
Pimpelmees
Kramsvogel
Goudhaantje
Staartmees
Raaf
Glanskop 
Merel
Bonte kraai
Sperwer
Kauw
Barnsijs
Buizerd
Putter
Keep
Steenarend
Groenling
Houtduif
Geelgors 
Vink
Barmsijs
Kraanvogel
Wilde zwaan
Grote zaagbek
Brilduiker
Roodborst
Roerdomp
Huismus
Meerkoet
Zwarte Mees
Veldleeuwerik 
Heggemus
Grauwe gans
Blauwe reiger
Rietgors 
Wilde eend
Bosuil
Ruigpootuil
Houtsnip
Bruine kiekendief
Visarend
Canadese gans
Witte kwikstaart
(Kleine vliegenvanger- onzeker)
Aalscholver
Rode wouw
Zanglijster
Grote lijster
Bonte vliegenvanger
Visdief
Spreeuw
Koekoek
Rietzanger
Kleine karekiet
Zwartkop
Tuinfluiter
Watersnip
Boomvalk
Winterkoning
Blauwe kiekendief
Grauwe klauwier
Groene specht
Wespendiep
Wulp
Grauwe vliegenvanger
Gele kwikstaart
Koperwiek
Kieviet
Fuut
Kruisbek
Havik
Vuurgoudhaan








zaterdag 24 maart 2012

Greetings: new fellow earthlings!

Na een weekje in lekker mals zand te hebben gezeten, water te hebben gekregen, heerlijk warm zonlicht en natuurlijk heel veel liefde van mij (ik heb gitaar gespeeld voor ze, ze elke ochtend trouw begroet, ik heb ze gezelschap gehouden in het zonnetje) heb ik vanmorgen de nieuwe kiempjes mogen begroeten!



YES! Ik word hier zo intens gelukkig van!

Waar ik ook intens gelukkig van word, is mijn nieuwe boek "the witch of Portobello" van Paulo Coelho. En waar ik ook intens gelukkig van word is van creatieve buien: Ik ben vandaag eindelijk begonnen aan een muurschildering in mijn slaapkamer. Een boom wordt het. Verrassend he?!

Foto's volgen als het af is!


vrijdag 16 maart 2012

De juiste zaaitijd...


Lente! Het seizoen van groei en ontwikkeling! 
Het komt na winter, wat het seizoen is van rust en verbinding. Als je leert met de seizoenen te leven wordt het leven zoveel gemakkelijker. 

Maart is per definitie niet de juiste zaaitijd voor mijn meditatie. Buiten de één-daagse Vipassanadag heb ik welgeteld 2 ochtenden een poging gedaan om te mediteren. Het zaadje ontkiemde niet. Misschien te weinig water, misschien te weinig liefde, zeker te weten te weinig zon, want die is eigenlijk pas sinds gisteren beginnen te schijnen.
Eigenlijk moet je wat betreft mediteren toch wat harder proberen, omdat ik weet dat het zwaar is en dat mijn geest tegen stribbelt. Maar van de andere kant kan het ook gewoon zo zijn dat het nu niet de juiste tijd is om te zaaien. Het is nog iets te vroeg eigenlijk. Het heeft ook niet zo veel zin om zonder motivatie ergens aan te beginnen, want waar doe je het dan voor?

Dat wil dus zeggen dat mijn maart experiment in het water is gevallen. Helaas, volgende maand beter! Ik weet nog niet wat dat gaat worden; ik kom er op terug!

Waar het wel goede zaaitijd voor is, is voor mijn inie mini groente tuintje voor op mijn galerij. Yes! Vandaag ga ik nieuwe potgrond halen en boontjes, courgettes, pompoen, worteltjes en kruiden zaaien. Ik vind het echt super om ze te zien ontkiemen en groeien. Het is nu nog een beetje frisjes, maar als vanmiddag het zonnetje wat meer schijnt, ga ik los.

Waar het ook een goede zaaitijd voor is, is om me voor te gaan bereiden op mijn reis voor volgend jaar, hoewel ik nog helemaal niet weet hoe en wat en waar naar toe. In mijn vorige blog schreef ik over de bijna overkill aan inspiratie die ik kreeg van mijn logee annex wereldreiziger; ik ga gelijk spijkers met koppen slaan. Ik wil namelijk mijn denkbeeldige backpack vullen met handige dingen voor onderweg: ervaringen, talen, trucjes, lessen. Dingen die ervoor gaan zorgen dat ik kan blijven doorgaan als ik weer op reis ga, zonder dat ik halverwege moet stoppen en terug moet keren omdat mijn geld op is. 

Eerste stop: Taal!

Ik zit al een tijdje te spelen met het idee om Hindi te gaan leren. Natuurlijk niet de moedertaal van de Indiers, want ze spreken daar wel 50 talen, maar wel de taal die internationaal gebruikt wordt. Daarnaast komt het net als het Urdu van het Sanskriet af en daardoor zijn er veel overeenkomsten. Aankomende zaterdag begin ik met mijn eerste les! Ik krijg les van een vriend die vlakbij woont en in ruil daarvoor geef ik hem Nederlandse les.

En daarbij ga ik mijn Frans opkrikken, met dank aan mijn logee van vorige week. Die spreekt namelijk 100.000 talen, waaronder Frans. Door hem ben ik ook in gaan zien dat je verstaanbaar maken in een land belangrijk is, niet alleen omdat ze wellicht geen Engels kunnen, maar vooral omdat als je je best doet om je aan te passen mensen direct sympathie voor je opbrengen en je veel eerder helpen. 

Wat ga jij deze lente doen voor de groei van jezelf als persoon en ter ontwikkeling van je geest?