Zelfliefde en gezondheid gaan hand in hand

Ik ben niet dik, maar ook niet mega slank. Maar ik ben eigenlijk gewoon heel erg blij dat ik geen eet en/of voedsel stoornis meer heb.  Jarenlang heb ik ge-dieet, mezelf elke dag gewogen, was ik geobsedeerd door voedsel, ben ik gefrustreerd geweest omdat ik 100 gram zwaarder was dan de dag ervoor en omdat ik mezelf iets ontzag, kon ik in een jaar tijd 10 kilo afvallen én weer aankomen, om aan het einde zwaarder te zijn dan voor het hele dieetcircus. Gelukkig, en daar kan geen enkel gewicht tegenop, kan ik sinds een jaar of 3 zeggen dat ik dit nagenoeg kwijt ben. Ik heb geen weegschaal meer, omdat ik weet dat weten wat ik weeg altijd een zwakke plek zal zijn en mijn mentale toestand zal beïnvloeden. Waarschijnlijk omdat ik mezelf waardeer door middel van een gewicht, een nummer, in plaats dat ik mijn hier op aarde zijn niet hoef te waarderen. Ik hoef mijn bestaan niet te rechtvaardigen of te waarderen. Ik ben genoeg zoals ik ben. 

Ik kamp al een jaar of 10 met darmproblemen. Hiervoor heb ik ook onmogelijke diëten geprobeerd die wel werken maar sociaal en mentaal bijna ondoenlijk waren. En sinds een aantal jaren en na het lezen van veel stof over de connectie tussen lichaam en geest durf ik te zeggen dat die darmproblemen te maken hebben met mijn mentale staat. Ik geloof er zelfs in dat 95% van de lichamelijke aandoeningen te maken hebben met de mentale staat. Let op, ik heb het hier niet over "schuld", maar over diepgewortelde patronen en processen van de geest waar ons bewustzijn geen weet van heeft.

Een aantal jaren geleden kreeg ik een artikel uit Happinez over organen en emotionele staat van de geest aangereikt. Daar stond in dat de darmen en de problemen te maken hebben met het vastzetten van emoties en niet kunnen loslaten. Dat opende mijn ogen toen al. 

Well, what do you know!?

Afgelopen vrijdag had ik therapie (mindlink, gekoppeld aan mijn holistische tandarts, lees meer) werd ik getest en we kwamen erachter dat ik niet kan los laten, dat daardoor mijn darmen niet goed werken en continue uit balans zijn, en dat mijn algehele circulatie in mijn lichaam niet goed is. Mijn darmen zijn al ruim 10 jaar uit balans en blijven uit balans zolang ik "slechte" schimmels en bacteriën blijf voeden met dingen die ze lekker vinden; het blijft woekeren. Maar nog veel belangrijker: zolang ik niet leer om los te laten, zullen mijn darmen continue uit balans raken door een emotionele gebeurtenis, waar ik me in vastzet en niet meer laat gaan. Ik eet echt gezond, maar als je overvloedige schimmels blijft voeden met een klein beetje eten, blijven ze bestaan. En het allerbelangrijkste: zolang ik niet (meer) van mezelf ga houden, blijf de strijd om vasthouden en loslaten bestaan in mijn geest! 

Het is een vicieuze cirkel die, paradox genoeg, doorbroken moet worden om de circulatie in mijn lichaam te genezen. Circulatie in: emoties, liefde, voedingstoffen en energie!

"You also have to start taking care of yourself. You can't develop self love, and you cannot develop self worth if you still devalueing you own life. What I mean about devalueing your own life is, if you are filling up your life with alcohol, or no sleep, or bad diets, or contributing phycically to feeling bad about yourself and your life..." Teal scott

Afgelopen weken heb ik weinig geschreven. Ik heb me bewust en onbewust bezig gehouden met dit aantrekken, vasthouden en loslaten van emoties en andermans problemen, zelfliefde en mijn fysieke problemen die daaruit voort zijn gekomen. En natuurlijk zijn er allerlei filmpjes en dingetjes op mijn pad gerold die hierin mee geholpen hebben. Leve de synchroniciteit! Aan het einde van deze blog zal ik een opsomming geven voor degene die zichzelf herkennen en ook wat inspiratie zoeken. 

Ik had eigenlijk afgezworen om nog ooit een dieet te volgen, maar als het om mijn gezondheid gaat en al helemaal om mijn mentale staat, ga ik over lijken. Daarom ben ik afgelopen vrijdag begonnen met een candida dieet voor komende 3 weken:

-geen suiker

-geen witmeel

-geen geraffineerde meervoudige koolhydraten (pasta, brood en rijst) 

-geen koemelkproducten

-zoveel mogelijk rauw

-zo weinig mogelijk dierlijke eiwitten

-3 maal per dag probiotica

Nou eet ik eigenlijk zo goed als bovenstaand. Alleen kan ik niet van chocolade afblijven (met melk en suiker) en at ik vooral op mijn werk gewoon mee met de "pot", wat vaak resulteert in witmeel en e-nummers. Ik ben me aan het verdiepen in Raw food en in sapvasten. Ik denk, dat ik na deze 3 weken ga proberen om een tijdje te sapvasten. 

Dat is het fysieke gedeelte van het probleem. Voor het mentale gedeelte, het loslaten, moet ik heel anders te werk gaan. Dit gaat diep, diep mijn geest in. Het observeren van alle patronen is niet echt leuk, maar confronterend en reflecterend. Ik kom erachter dat ik echt vaak problemen van anderen opsla en mijn eigen emotionele tegenslagen keer op keer blijf herhalen in mijn hoofd. Ik weet eigenlijk ook niet hoe ik iets los moet laten. "Gewoon doen" is niet echt een optie. Als je al 30 jaar vanuit je hoofd leeft, valt het niet mee om zoiets intuïtiefs aan te leren. Ik werk eraan: mijn homeopathische medicijnen van de therapie (dit bestaat uit positieve affirmaties) zijn geheel gericht op het accepteren en loslaten van emoties en gevoelens, ik probeer met meditatie dingen op te ruimen en schoon te maken van binnen door terug te gaan naar herinneringen aan gebeurtenissen die me ooit emotioneel beladen hebben. 

Daarnaast ben ik begonnen aan yogalessen: dit werkt mentaal en fysiek. Ik kreeg ze gratis aangeboden van een klimmaatje en dat was voor mij de sleutel om te beginnen! Tegelijkertijd ben ik begonnen in het boek "Moeder India" van Helena Klitsie waarin veel achtergrond info over yoga staat en het Hindoeïsme. 

Tot slot en wellicht allerbelangrijkste: ik ben oefeningen aan het doen om zelfliefde te ontwikkelen. Veelal bestaat dit uit het weer oppakken van mijn dankbaarheidsritueel.

To be continued!

Ter inspiratie:

-het artikel: "organen en emoties; luister naar je lichaam". Als je een kopie wilt, dan kun je me mailen op ihm punt swinkels at gmail punt com.

-de documentaire: "Fat, sick and nearly dead"

Een Australiër gaat 2 maanden naar de US om te sapvasten. Hij lijdt aan een huidziekte en aan obesitas en wil van zijn pillen en gewicht af. Zeer inspirerend! Vooral omdat hij anderen inspireert en dit is werkelijk waar ontroerend!

-Teal: "How do I discover self worth?"

-Spirit Quest 38: Super Nummy Juice

-Gratis Raw Food en Superfood minicursus: http://www.pranaliving.nl/

-My potato project (filmpje van 2,5 minuut, kijken!!)

-High Existence: My 14 days juice fast

-Upcycled love: The art of letting go

-Mijn ontbijt: geheel rauw- geeft energie in plaats van dat het energie kost!

10 rauwe cacaobonen (superfood!)

een lepel kokosolie

een schepje amandelpasta en een handje rauwe amandelen

een eetlepel sesamzaadjes

2 eetlepels gojibessen (superfood!)

1 (bevroren) banaan

een flinke hand bevroren frambozen

water om het te blenderen

(door de rauwe cacao word mijn chocolade behoefte voor de rest van de dag vervult)

1k BEN (=) !n h3t NU

Een ingewikkelde formule lijkt het wel. Mindfullness, Nu, Zijn, Ego, God, mediteren. Ik hoorde gisteren iemand spreken over "Ik ben" en hoopte eigenlijk dat diegene weet wat dat echt inhoudt. Ik bedacht me, dat het ook best ingewikkeld is en ik vraag me af of ik uberhaupt wel voldoende weet om het uit te leggen. Ook omdat woorden eigenlijk niet eens complex genoeg zijn om te kunnen uitdrukken wat het inhoudt. Maar ik ga toch een poging doen, om mijn hersens een te laten werken en alles voor mezelf op een rijtje te zetten.

"Ik ben in het nu." 

Met de woordjes zijn en nu wordt nogal snel gegooid tegenwoordig, in de veranderende wereld en bewuster wordende mensen. Het allerbeste is om het boek "de kracht van het Nu" te lezen van Eckhart Tolle. Maar ik ga proberen om de formule in de titel voor je te ontcijferen. 

"Ik ben."

Ergens in de diepste diepten van je geest, verborgen onder een aantal laagjes van van alles en nog wat (ego, denkbeelden van anderen, anima etcetera) ligt een kern. Die kern is een stukje ziel. Dat stukje ziel is onderdeel van de oneindige bron, zonder begin of einde. Het is de bron waar vanuit alles wat er IS, is voortgekomen. Niet alleen onze aarde met daarop een prachtige diversiteit en complexiteit aan leven, maar ook ons universum, en andere universa. Het is de rode draad die door ALLES heenloopt. 

Diep in jouzelf ligt een stukje ziel, dat onderdeel is van deze bron. Dat stukje is kaal, naakt, er zit geen einde aan en geen begin. Het is oneindig. Daarom lees je in spirituele boeken dat jij oneindig bent. Daarmee bedoelen ze dat stukje. Dat stukje is ZIJN. Meer niet. Er is geen tijd mee gemoeid. Het IS er alleen maar bewustzijn.

Je lichaam, is de fysieke manifestatie van dat stukje bron, op onze aarde zoals we hem kennen. Het is het "Ik" in onze 3-dimensionale wereld. Hoewel je ziel oneindig is, is "ik BEN" ook heel erg belangrijk. Omdat je, hoe oneindig je ook bent, nog altijd een aards bestaan hebt, waar je dingen te doen hebt. 

"In het nu." 

Als IK de fysieke manifestatie is van je ziel in onze 3-dimensionale wereld, dan is je leven -van geboorte tot de dood van je lichaam- een momentopname uit het oneindige. Eigenlijk kun je geen moment los zien van iets dat oneindig is. Van iets dat geen begin en geen einde heeft kun je namelijk geen stukje kaderen. Want, hoe groot zou dat dan moeten zijn? Als je kijkt naar het plaatje aan het begin van de post, "Infinity" of oneindigheid (de gedraaide 8, zonder begin en eind), probeer dan eens jouw leven van begin tot eind voor te stellen en aan te wijzen. Je zult zien dat dat niet gaat. 

In het huidige leven zoals je het nu kent, bestaat eigenlijk geen tijd, alleen een beweging tussen twee polen, leven en dood. Na dood komt weer leven, en na leven komt weer dood. Het is een aaneenschakeling van momenten die onmogelijk als een los moment gedefinieerd kunnen worden. Het enige dat je ervan zou kunnen zeggen is dat het continu in verandering is, als een golf van een oceaan. Daarom zou je ook kunnen zeggen dat er alleen één lang moment is. Het NU. NU is net zo oneindig als ZIJN.

Eigenlijk is alles wat er is dus NU. "Nu" wil zeggen geen verleden en geen toekomst. Wat je gedachtes, bijproducten van het orgaan brein, doen is continu het verleden en de toekomst opzoeken. 

1. Of je bent aan het dagdromen of fantaseren over de toekomst. 

-In de vorm van aversie/ angst: je bent een afweging aan het maken of je iets wel of niet wilt en wat dat voor een uitwerking zou kunnen hebben in de toekomst.

-In de vorm van verlangen: je zou graag iets willen en je stelt je voor hoe het zou zijn om het te hebben.

2. Of je denkt terug aan het verleden.

-In de vorm van aversie/ angst: je baalt dat iets is gebeurd en denkt er op een negatieve manier aan terug, hopende dat het niet weer gebeurd.

-In de vorm van verlangen: je hebt iets prachtigs meegemaakt en nu heb je het niet meer. Je mist het, je wilt het graag weer. 

3. Je krijgt prikkels binnen in het NU en je brein gaat onderzoeken of het al eens eerder is voorgevallen en zo ja, hoe het toen reageerde. Chemische processen worden in gang gezet en er wordt een emotie gecreëerd, wederom in de vorm van verlangen of angst/aversie. 

Als NU het oneindige is waarin onze ziel zich kan manifesteren al dan niet vorm van een fysiek lichaam (Ik ben nu), dan betekent "in het NU" zijn dat je het voor elkaar hebt dat jouw brein zich aanpast aan jouw ziel, in plaats van andersom. Je gebruikt je brein waarvoor het nodig is, in plaats van dat je een slaaf bent van je gedachtes. Je gaat niet terug naar de toekomst of naar het verleden om daar vervolgens een aversie tegen of verlangen voor te hebben. Er is alleen NU en die volledige acceptie daarvan betekent "in het NU".

"Ik ben in het nu" - deel 2

In het NU ZIJN betekent dus per definitie: geen angst, geen oordeel over wat of wie dan ook, geen verlangens, geen denken uberhaupt (!), geen emoties, maar volledige acceptatie van de veranderende staat van alles dat er in de golf van bewustzijn voorbij komt in een staat van vrede. Bliss. En je daarvan bewust zijn. 

Die staat van bliss kán ook oneindig zijn, mits je brein er niet tussendoor komt gefietst. Dat is liefde of leven, en nee, niet de emotie die je kriebels in je buik geeft (-dat is verlangen)

In het NU ZIJN betekent dat je je bewust bent van het feit dat je ogen over het scherm rollen en de letters opnemen en ombuigen tot een voor jouw brein vatbaar concept, golfjes. En misschien strijkt het je tegen de haren in en misschien ben je het met me eens. Dat zorgt voor een oordeel. En dat oordeel zorgt voor een emotie (sterker nog, het gaat zo snel dat het gevoel van tegen de haren in strijken een gevolg is van het feit dat jouw brein zich niet kan herkennen in mijn verhaal). Ben je in ieder geval bewust van de processen die zich afspelen en accepteer dat er processen zijn, dat je brein oordeelt, maar vooral dat dat oordeel verandert, tegelijk met de bewustwording die verandert, en de wereld die verandert.

Ik BEN ( = ) in het NU

Als je "Ik" wegstreept, de fysieke manifestatie van de ziel in onze 3D wereld, en je streept "in het" weg, wat aangeeft dat je je accepteert en bewust bent, houdt je BEN = NU over. Net zo oneindig, net zo diep, naakt, bewust en vooral liefdevol. 

"I am neither mind nor intelect, neither ego nor memory, neither ears nor tongue, not nose or eyes or skin, neither space nor earth, not fire, wind or water. 

 I am consciousness and bliss. I am Shiva"

De mooiste tijd om te leven!

Juist! Dat is NU.

En dat kan ook niet anders, want er bestaat alleen nu. Gelukkig maar, dan hoeft dat ook geen discussiepunt te zijn in je hoofd.

Discussie in je hoofd?

Ja, die eindeloze discussie die zich afspeelt in het menselijke brein. Die gestoorde aap die zorgt dat je je aandacht niet bij het moment kunt houden. Dat gekwetter waardoor je je afvraagt wie afgelopen 3 kilometer achter het stuur van je auto heeft gezeten en hoe het in godesnaam mogelijk is dat je geen ongelukken hebt gemaakt. Dat aanhoudende gezeur in je hoofd over die ene persoon die die opmerking plaatste. De eeuwige afweging die wordt gemaakt of je nu wel of niet een smsje moet sturen naar die ene gast. 

Juist die discussie. 

Wie voert die discussie? 

Je brein. Die gedachtes -discussies, gekwetter, gelul- zijn bijproducten van je brein, zoals stront (sorry, ontlasting) een bijproduct is van de vertering in darmen. Er is een continue gedachtestroom in je brein gaande, als een oceaan die blijft golven en nooit stopt. Op het moment dat een golf aanspoelt op het strand, is er alweer een nieuwe onderweg. 

Ben ik niet degene die die dingen denkt dan?

Nee, dat ben je niet. 

Als ik je schop, en je roept auw, wie roept dat dan? Wie heb ik pijn gedaan?

Van wie is die trui die je nu draagt? 

Van wie is de duim aan je linkerhand?

Wie is "mij"?

Het is het ego dat zich identificeert met het lichaam, gedachtes, gevoelens, emoties en spullen. Je kunt het zien als een computerprogramma dat zich in je brein afspeelt. Het tekent je werkelijkheid en kleurt je wereld.

Wie ben ik dan wel?

De diepste kern van je zijn ligt diep, diep verborgen onder een aantal laagjes geest. Het is naakt, maar volledig, kwetsbaar maar beresterk. Het is. Zonder iets.
Verschillende psycho wetenschappers hebben in het verleden deze laagjes geest gedefinieerd. Zie het als een ui die je af kunt pellen, en die kern die overblijft, dat ben jij -spirit-. Daaromheen zitten laagjes als schaduw, ego, denkbeelden van anderen, -afhankelijk van welke "mindmap" je gaat bekijken. Om de kern van de ui zitten de geloofsovertuigingen en een beeld van de werkelijkheid buiten onszelf die ons altijd hebben geholpen met overleving als soort op aarde.

Dus?

Je kunt een "slaaf" zijn van je gedachtestromen die zich eindeloos af lijken te spelen in je hoofd. 

Of.

Je kunt er voor kiezen om bewust te zijn van wat er in je hoofd afspeelt en het te observeren. 

"Neem de denker waar", wordt het genoemd door Eckhart Tolle. Je kunt er dus voor kiezen om die onbelangrijke gedachtes links te laten liggen en er niet te veel aandacht aan te besteden. Je kunt je ego laten praten en zelf verder gaan met wat echt belangrijk is in je leven.

Niemand wil een slaaf zijn, lijkt me, dus ik kies voor het laatste. Klinkt een beetje schizofreen..?!

Gezellig toch! Want een schizofreen is nooit alleen!

Als je de allerbelangrijkste stap in bewustzijn hebt gemaakt (het feit dat je bewust bent geworden van je gedachtestromen en dat je ze kunt waarnemen) kun je er aan gaan werken om je hoofd te gebruiken waarvoor het bedoeld is: creëren, beredeneren, oplossingen te bedenken, dingen te leren en op te slaan, te herinneren, in plaats van dat je hoofd jou gebruikt om alle nutteloze momenten in je leven op te vullen met eindeloos gezever over allerhande negatieve onderwerpen. 

Nou, zo erg is het niet...

Nee, misschien niet bij jou Boedhha... Het brein houdt zich voornamelijk bezig met prikkels omzetten in golfjes en opzoeken of het je het al eens eerder mee hebt gemaakt, dus of al ergens is opgeslagen in het brein. 

Zo ja, wat vonden we er toen van? Leuk, fijn, klote, pijnlijk, frustrerend, heerlijk, lekker? Vervolgens hetzelfde effect in de vorm van een emotie en dus een lichamelijke sensatie produceren. 

Zo nee, dan is het nieuw en eng. Of nieuw en spannend. En hoe het ook zij, het zorgt ervoor dat we er meer van willen, of dat we het nooit meer mee willen maken. 

Zie hier: het probleem van het menselijk bestaan. We zijn nooit tevreden. We willen altijd meer van iets, of niets van iets. 

Heb je dan ook de oplossing?

Uiteraard....

Je gedachtestromen onder controle houden. Dan heb ik het over de kwantiteit. 

De kwaliteit van je gedachtes trainen. Liefdevolle gedachtes zijn uiteraard wenselijker.

De beoordeling van de prikkels neutraliseren. Alles wat je meemaakt bewust beoordelen als neutraal: het is niet goed of slecht. Het IS gewoon, en wat het ook is het is altijd iets tijdelijks, aangezien alles in het leven tijdelijk is, inclusief het leven zelf. 

Meditatie is een belangrijk gereedschap, omdat je op deze manier gedwongen wordt om jezelf te observeren. 

Makkelijker gezegd dan gedaan. Ik kan mijn gedachtes nog geen 5 tellen stilzetten! Laat dan maar zitten, liever toch slaaf...

Ook goed. Maar als je eenmaal bewust bent geworden van je ego en het feit dat die een illusionair wereldbeeld creeert, wil je toch nooit meer terug.

Het is zo moeilijk omdat je de geest als een spier kunt zien, waarmee je in al je jaren van je bestaan nog nooit mee naar de sportschool bent geweest. Je traint je lichaam en eet gezond om je lichaam vitaal te houden, maar je geest heb je nog niet getraind en dat doet pijn. Dat geeft spierpijn en het zorgt ervoor dat je geen zin hebt om nog een keertje naar de sportschool te gaan. Bovendien draait je ego al honderden generaties een software-programmaatje af dat zorgt dat het menselijke ras kan overleven op aarde en nu wil je je ego ineens links laten liggen. Maar het is niet voor één gat te vangen. Het zal er alles aan doen om je aandacht te krijgen: mediteren is saai, vermoeiend, tijdrovend, pijnlijk, je hebt vast wat beters te doen, la la la la la...liedje in je hoofd, ik moet nog wcpapier halen...

OKEE!!

Ik bedank je namens de diepste dieptes van je geest -de kern van je zijn - voor de aandacht die je het gaat geven. Je kern is er klaar voor, om eindelijk eens wat daglicht te gaan zien! En mag ik je complimenteren voor je perfecte timing! Want het mooiste moment om te leven is NU!

Waarom begon je daar eigenlijk over?

Omdat de wereld aan het wakker worden is en een belangrijke stap in evolutie aan het zetten is. Wij zijn rechtop gaan lopen, gaan schrijven, gaan communiceren met elkaar, we zijn ons bewust geworden van de aarde waarop we lopen, de lucht en het universum en eindelijk is ons bewustzijn zich bewust aan het worden van zichzelf en zijn we erachter gekomen dat we onze evolutie zelf in de hand hebben en dat we leven in een veld van eindeloze mogelijkheden! Een prachtige ontwikkeling om mee te maken. Maak het allerbeste van de heilige tijd van je aardse bestaan!

"The most divine mission of every human being is to explore himself. We all contain a seed, which is the source of unlimted possibilities and our link to the source. The nurturing of this seed is the source of fulfillment and joy. The pursuit of own understanding is the ultimate divine purpose of life and the true path to enlightment. To discover our own seed, we need to follow our inner intutions, not the outer expectations. - Osho