zaterdag 9 november 2013

Close your shop!

Nieuw uitzicht met nog meer sneeuw!
La la, hard werk is ook maar relatief, toch? Zoals het hele leven betrekkelijk is. Er is bestaat geen standaard, voor niets. Ons brein interpreteert en projecteert een reactie, aangeleerd van buitenaf in onze jeugd waarop in ons volwassen leven wordt voortgeborduurd, op hetgeen voor ons: partner, familielid, vriend of huisdier(!). Al dat ons pijn doet, komt van binnen af. Zoals ook geluk van binnenuit komt. Pijn is een reactie, en reageren is een keuze. Met deze verantwoordelijkheid is het mentaal makkelijk om alles aan te kunnen. Ik merk dat ik er ook wel door word afgestompt. En ik ben er nog niet achter wat ik daarmee moet. Blijkbaar werkt het inderdaad zo; ik kies om geen pijn te hebben. Meteen speelt mijn ego roekeloos en compassieloos op: moet ik dan maar alles pikken? 



When you look into it's eyes you only see your own emotions reflected back at you.
Life of Pi

Ik ben niet naar de Vipassana gegaan. Ik twijfelde om diverse redenen en uiteindelijk besloot het lot voor mij. Er was geen plaats als mediteerder, alleen als serveerder. Ik zou donderdag om 5 uur binnen moeten zijn. En ik dacht er nog een nacht over na te kunnen denken, tot ik erachter kwam dat het geen woensdagmiddag half 4 was, maar donderdag. In die 1,5 uur tijd kon ik, én wilde ik geen haast maken met spullen pakken en afscheid nemen. 

Een van de redenen om te twijfelen was dat ik bewust niet meer dan nodig mijn geest wil ontwikkelen. Ik ben veel te analytisch, denk te veel na en leef te weinig vanuit mijn hart. Ik ben bang dat als ik weer een Vipassana ga doen weer en nog meer mijn hoofd in kruip. Ik ben er heilig van overtuigd, ja ik geloof in deze dingen, dat mijn relatie als doel heeft om mijn hart te ontwikkelen en mijn geest of ego te doden. 



Rumi's love affair

Het uitzicht is vanaf vanochtend veranderd. Sneeuw bedekt de Himalayatoppen en ik kan niet wachten tot het licht de volle maan de pieken van een magische gloed voorziet. Ook mijn uitzicht verandert stukje bij beetje. 

Vorige week was ik vlees aan het wassen. Een vers stuk ritueel geslacht lam in stukjes gekapt. Normaal gesproken is de kip die ik mee naar huis krijg nog warm. Het lam was al wel afgekoeld maar de versheid knetterde tussen mijn vingers. Het wordt altijd in krantenpapier gerold -Indiers doen alles met krantenpapier, behalve hun kont afvegen; dat doen ze met water-, en o.a. daarom is het zaak om het vlees goed te wassen alvorens het te koken. Drie keer. Ik had even een momentje toen ik me afvroeg welk deel ik door mijn vingers zag glijden. Maar ach, bij ons is het normaal om kant en klaar verpakte stukjes onherkenbaar dier uit de koeling van de supermarkt te pakken, niet wetende hoe en wanneer het dood is gemaakt en geslacht. 

Ik weet in ieder geval hoe en wanneer het is geslacht. Bravo.  

In een van mijn laatste pogingen om mijn wederhelft te veranderen (ik heb de witte vlag nog niet geheel gehesen - dat zou ik wel moeten doen. Daarover hieronder meer) kocht ik het boek de Kracht van het Nu voor hem van Eckhart Tolle. In de boekenwinkel 'Bookworm' (origineel zijn ze wel hier) viel mijn oog als eerste op een boek met de titel Rumi's Love Affair. Rumi, een van de bekendste Soefi dichters heb ik al verschillende keren gequote, vanwege zijn mystieke en rake opvattingen over liefde en het hart van de mens. Een e-boek dat ik meekreeg na mijn retraite in Peru vorig jaar en het verliefd worden op een moslim wakkerde mijn interesse in Soefisme aan; de dogmaloze, mystieke tak van de Islam die maar om één ding draait: liefde. 

In eerste instantie liet ik het boek liggen omdat ik maar voor één boek geld bij me had. Leermomentje, want ik kan alleen de wereld veranderen als ik mezelf verander. Loslaten is oh, zo moeilijk als het gaat om het veranderen van de persoon waarmee we leven. Er is maar een beslissing te nemen: blijven of gaan. Veranderen van de ander kan geen optie zijn. Het is zinloos, en hypocriet zolang ik zelf nog ginne boeddha ben. 


In the slaughterhouse of love they kill only
the best, none of the weak or deformed.
Don’t run away from this dying.
Whoever’s not killed for love is dead meat.
-Rumi
 


Maar is het toegestaan om de ander de weg van het licht te wijzen? Het is het pad dat ik zelf ook probeer te volgen, en nogal arrogant om te beweren dat een ander dat ook zou moeten volgen. Daarom gooi ik het meestal over een andere boeg: ik kan beter stimuleren om hem een goede moslim te laten zijn. Is niet mijn pad, en hij is slim genoeg om niet te stikken in de doctrines. Dat laatste is een half grapje. Het is vasthouden aan een laatste strohalm voordat ik helemaal los kan laten. Ik heb geen controle over het leven van een ander en voordat ik denk het beter te weten, moet ik eerst allereerst mijn eigen shit opruimen. 
Wat nou, hij deed weer eens niet wat hij zei? Zeg ik zelf al niet wekenlang dat ik een webshop op ga zetten en heb ik dat omwille van allerhande smoezen nog steeds niet gedaan? 
Wat nou, hij loog tegen mij alsof ik een kind was? Heb ik zelf niet gelogen over wie er in de winkel was geweest tijdens zijn afwezigheid, omdat ik bang was dat de prijs ik genoemd had voor de sjaal te laag was? 
Wat nou, hij bidt niet meer 's ochtends, terwijl ik zie dat het hem goed doet overdag? Heb ik zelf nog enige actie ondernomen ten aanzien van meditatie? 

Als ik nou alle troep uit mijn geest heb gevist, zou hij dan automatisch mee genezen? Stiekem is dat wel een vraag die bij me opkomt. Natuurlijk snap ik dat ik het daarvoor niet moet doen. Ik geloof wel, dat als ik dit puinruimen doe vanuit de juiste intentie, de genezing van de wereld om me heen een bijkomend voordeel is. 

Ik probeer hem aan zijn eigen woorden te houden. Als hij zelf wil veranderen, kan ik hem daaraan herinneren, denk ik. Hetzelfde doet hij bij mij. Als ik weer eens doordraaf in mijn eigen analyses, in cirkeltjes rondzwem in mijn oneindige geest en bij elke antwoord 5 nieuwe vragen verzin, is het tijd om de winkel van Swinkel te sluiten. Nog één ding! "No, close your shop"

Het boek gaat over soefi's en wat er van je verwacht wordt op je pad een soefi te worden. Het lijkt in eerste instantie verder te gaan waar Vipassana stopt: na het puur maken van de geest (en hier stopt Vipassana, hoewel dit echt geen eenvoudige opgave is), is het zaak je hart te verlichten en je over te geven aan de kracht van ons bestaan: leven of liefde! Maar zover ben ik nog niet in het boek, en ook niet in het echt...


Buikgriep

Nee, het komt niet van het ritueel geslacht lammetje of kip. Ik hoop een virus, maar ik ga voor alle zekerheid een testje laten uitvoeren op mijn uitwerpselen om te kijken of er geen meeëters in mijn verteringsstelsel leven. Het vilde me voor twee dagen. Natuurlijk was ik blij en vol verwachting (zie ook mijn smoelenboekmuur) met de hulp aan mijn zijde. Jarenlang alleen geweest en nu is er iemand die me pap kan voeren, me in kan stoppen, thee voor me kan zetten op elk gewenst moment van de dag en de thermometer in mijn poepertje kan stoppen. Helaas, niets van dit. En wederom moest ik mijn verwachtingspatroon van bijna niks bijstellen naar nihil. Drama? Nee, ik kan nog steeds prima voor mezelf zorgen en waarschijnlijk weet de tegenpartij helemaal niet hoe wij Westerlingen elkaar pamperen tijdens ziek-zwak-en-misselijk dagen. 

Sommige zeggen dat ziek zijn een virus of bacterie is die je lichaam binnendringt en verder niks. Sommige zeggen dat ziek van je mentale toestand afkomt. Sommige zeggen dat ziek zijn betekent dat je lichaam aan het schoonmaken is. Sommige zeggen dat ziek en de symptomen niet de oorzaak zijn van wat dan ook, maar een gevolg. Ik denk van alles een beetje. 

Nelson had 't niet beter kunnen omschrijven. Morgen ben ik weer beter... 




Liefhebben en loslaten

Loslaten betekent niet je niet meer betrokken voelen,
maar ik kan het niet voor een ander doen.
Loslaten is niet mijzelf losmaken,
maar het besef dat ik een ander niet kan besturen.
Loslaten is niet een ander wat toestaan,
maar hem laten leren door ervaren.
Loslaten is machteloos toegeven,
want het resultaat is niet van mij afhankelijk.
Loslaten is niet een ander willen veranderen of hem de schuld geven,
maar het beste van mijzelf maken.
Loslaten is niet meer zorgen voor,
maar zorg hebben om.
Loslaten betekent niet meer vasthouden,
maar steunen.
Loslaten is niet oordelen,
maar anderen de kans geven zichzelf te zijn.
Loslaten betekent niet meer alles willen regelen,
maar anderen de kans geven de werkelijkheid onder ogen te zien.
Loslaten betekent niet ontkennen,
maar aanvaarden.
Loslaten betekent niet langer willen scheiden of twisten,
maar eigen tekortkomingen zoeken en verbeteren.
Loslaten is niet alles naar mijn hand zetten,
maar elke dag nemen zoals die komt en daar plezier in hebben.
Loslaten is niet iedereen bekritiseren en bedisselen,
maar proberen te worden waarvan ik droom.
Loslaten is niet het verleden betreuren,
maar groeien en leven naar de toekomst.
Loslaten is minder angst en meer liefhebben.
Nelson Mandela

2 opmerkingen:

  1. Lieve Irene,

    Het enige dat je kunt "doen" in de wereld is: voorleven!
    Mooie inzichten!
    Liefs,
    Karin

    BeantwoordenVerwijderen