dinsdag 20 augustus 2013

De goddelijke levensstrijd

Of je nu wel of niet in God gelooft, doet niet ter zake voor het lezen van dit bericht. Waar je wel in moet geloven, is het leven. Waar je hopelijk in gaat geloven is je eigen kracht en invloed op het leven!
 
Ik ben inmiddels 6 weken terug van mijn reis en wat is er toch allemaal gebeurd?
-Ik ben gaan vertrouwen!
-Ik heb vrijwilligerswerk gaan doen op het Aardehuisproject in Olst!
-Ik werk elke dag aan mijn toekomst!
-Ik heb mijn levensdoel omschreven!
 
 
 
Bouwen aan Vertrouwen
 
Na een wekenlange vertrouwensstrijd te hebben gevoerd in mijn hoofd heb ik het opgegeven en losgelaten. Vertrouwen in John, op basis van argumenten is een mission impossible! In plaats daarvan heb ik iets nieuws gevonden. Ik vertrouw voortaan in het leven! In de eerste week na dat ik landde in Nederland sprak ik een reisgenootje uit Spanje en ik deed mijn beklag over de situatie waarin ik zat. Zij loste het probleem heel simpel voor me op. "You don't have to trust him."
 
"You have to trust LIFE"
Carmen
 
Het is een verschuiving van perspectief die emotionele gebondenheid en gehechtheid uitschakelt.  In plaats van de focus op de details van iemands leven en verleden, heb ik mijn hart opengesteld voor het leven in zijn totaliteit! Voor mij een heel erg belangrijk "a ha"-moment en wat mij betreft een mijlpaal in mijn leven. Telkens als ik negatieve gedachtes krijg over mijn toekomst met John door het verleden van John, verwerp ik deze door met mijn hart te vertrouwen in wat het leven me te bieden heeft. Ik vertrouw erop dat alles goed komt en dat ik moet leren wat er te leren valt. Met die instelling ga ik terug naar India, op 7 oktober aanstaande!
 
 
Bandenstampen!
Bouwen aan Aardehuis
 
Ik ben al tijden gefascineerd door het concept Earthship van Amerikaanse architect Micheal Reinolds. Ik blogde al eerder over mijn affiniteit met de bouw, toen ik net voordat ik naar Peru vertrok na alles verkocht te hebben ineens het licht zag, voor de allereerste keer in mijn leven!
Ik sta al een hele tijd ingeschreven voor de nieuwsbrief van Vereniging Aardehuis Nederland: een project dat uiteindelijk 23 woningen gaat tellen, gelegen in Overijssels Olst, gebaseerd op het concept van Micheal Reynolds. Op mijn Bucketlist had ik al staan dat ik graag eens wilde meebouwen, maar ik stelde er telkens geen prioriteit aan. Toen ik in India transformeerde in een Master plaster, werd de drang groter om ook bij Aardehuis een kijkje te nemen.
 
Ineens had ik tijd! Ineens was ik in Nederland zonder dak boven mijn hoofd! En ineens zat ik eind juli in de trein naar Olst om daar voor ruim 2 weken mee te werken aan dit geweldige initiatief: hand-on leren over eco-bouw én lekker kamperen in eigen land.
 
Aardehuis wordt gebouwd en straks bewoond door 23 gezinnen, dus 23 huizen verdeeld over 9 blokken. Op dit moment is er 1 blok af, wordt er 1 blok over een maand of 2 opgeleverd, en zijn er 3 blokken in verschillende stadia van aanbouw. De vereniging en zijn leden zijn samen overeengekomen dat iedere bewoner, met uitzondering van de kinders (en dat zijn er nog al wat!) minimaal 1 dag per week meebouwt en minimaal 4 uur per week bezig is met nevenactiviteiten. Er is een kampeerterrein naast de bouwplaats en een loods met een kantine en toilet- en douchevoorziening. Op de camping wonen 6 gezinnen permanent en zijn een aantal caravans in gebruik door gezinnen die nachtjes overblijven en door vrijwilligers.

Warme ontmoetingen, heerlijk eten, speciale connecties en lekker weer! Dit alles maakte het harde werk meer dan draagbaar tijdens deze weken. Ik heb ontzettend graag meegewerkt en als ik weer tijd heb, zal ik zeker terug gaan!


Bouwen aan Geloof
 
Op de eerste zondag van augustus was het in nabijgelegen Deventer boekenmarkt, en wel de grootste van Europa. Met het oog op minimalisme was ik geenszins van plan om met tassenvol boeken terug te komen, maar met een ander oog op de geloofsovertuiging van mijn vriend, kocht ik het boek "Eenzaam in Mekka" van Amerikaanse moslima Asra Q. Nomani. Een medevrijwilligster uit Duitsland -het project trekt vrijwilligers vanuit heel Europa- kocht om haar Nederlands bij te spijkeren het boek "de Vijfde berg" van onze Paulo Coelho, dat ik in een paar dagen er doorheen gejast heb. Wat een heerlijk boek met een christelijk tintje! Het gaat over het hebben van een doel in het leven en de twijfels die men heeft als men dit pad beloopt. Zeer inspirerend -waarom komen zijn boeken áltijd op het juiste moment?

De hoofdpersoon is een profeet en alles wat hij onderneemt lijkt een bloedspoor achter te laten. Hij vraagt God om zijn taak als profeet weg te nemen, maar zijn engel vertelt hem dat hij, na afbreken, eerst moet leren opbouwen. Hij blijft zijn weg vervolgen, ondanks alle tegenslagen. Hij blijft trouw aan zijn God en uiteindelijk slaagt hij in zijn missie!


"Als je een verleden hebt waar je niet tevreden over bent, vergeet het dan nu. Verzin een nieuwe geschiedenis voor je leven en geloof erin. Concentreer je alleen op die momenten waarop het je lukte te realiseren wat je wenste -die kracht zal je helpen te bereiken wat je wilt.
Alles wat kon gebeuren, maar niet gebeurde wordt meegenomen door de wind en laat geen enkel spoor achter."
De Vijfde Berg - Paulo Coelho


Voordat ik thuis bij mijn ouders terug kwam had ik ook het grootste deel van het boek over de islam gelezen. Enorm interessant, vooral omdat ik erg weinig van de islam af wist. Ik kan niet geloven dat de core van de islam zo agressief is als verkondigd via onze fantastische media. En inderdaad, in dit boek wordt haarfijn uitgelegd dat de originele koran, en de originele vertellingen van profeet Mohammad alles behalve agressief en vrouwonvriendelijk zijn. Het boek gaat over de pelgrimstocht van de schrijfster, naar Mekka en Medina in Saoedi Arabië, één van de vijf zuilen van de islam. Daarnaast gaat Asra de strijd aan met de Amerikaanse moslimgemeenschappen waar vrouwen niet (volledig) in hun recht staan en worden onderdrukt, doordat ze bijvoorbeeld apart moeten bidden, de achteringang van de moskee moeten gebruiken en niet bij de vrijdag scholing aanwezig mogen zijn. Hoewel deze "regels" op vele plaatsen in de wereld worden gehandhaafd, staat er géén letter over in de koran en het was Mohammad die juist vrouwen gelijk stelde aan mannen en hen gelijke rechten gaf. Helaas, wederom door misinterpretatie en verkeerd vertalen van heilige geschriften, is door de eeuwen heen deze warme kern van de islam verloren gegaan in grote delen van de wereld, en vooral in het Midden-Oosten. Gelukkig wordt er voor gestreden, ook al is dit misschien niet direct te zien voor ons. Gek genoeg was het Dalai Lama die Asra aanzette tot haar bedevaart en was het Mekka die haar aanzette tot strijd, omdat juist in Mekka op de heiligste plek voor de moslims gemengd wordt gebeden!
Overigens betekent "Jihad" zoveel als de innerlijke strijd die de mens voert in het leven tegen verleidingen en het ego. Helaas is het woord misbruikt voor de gewapende oorlog.

Het is nu niet perse dat ik met alles van de islam sympathiseer, maar ik ben erg blij dat ik dit boek, over de islam vanuit het perspectief van een vrouw, heb gelezen. Ik was enigszins bang dat er een negatief beeld over zou blijven over de islam, maar niets is minder waar! Zoals elke wereldreligie is er een kern die stuurt op zelf-verwezenlijking en tolerantie. Ik heb nu meer begrip en meer kennis.

Ik ben er ook achter dat het vrij zinloos is om de koran zelf te lezen, iets waar ik in India mee begonnen was. Dit omdat het Arabisch een taal is die zich niet gemakkelijk laat vangen door Engels, en doordat vertalingen in de loop der jaren vervaagd en verdraaid zijn. Bekijk dit filmpje op TED eens.
 

Bouwen aan de Toekomst
 
Sinds ik terug ben uit India schrijf ik weer dagelijks mijn dankbaarheid uit in mijn dagboekje, soms tweemaal per dag. Ik was er mee begonnen toen ik in 2012 mijn maandelijkse experimenten aan het doen was. Ik schrijf soms 3 regels, soms 2 bladzijdes, soms eenmaal per dag en soms tweemaal. Maar ik schrijf elke dag op waarvoor ik dankbaar ben. Sommige dingen haal ik naar voren uit de toekomst, dat wil zeggen dat ik bedank voor dingen die er feitelijk nog niet zijn. Wishfull thinking. Waarom? Omdat je enerzijds jezelf dwingt om positief te zijn over het heden en de toekomst en anderzijds stel je je hart wagenwijd open. Dankbaarheid is een van de heilzaamste emoties in het lichaam.
 
Sindsdien barst ik van de positieve energie! En omdat ik toch tijd genoeg heb nu, heb ik me voorgenomen om elke dag actief bezig te zijn met "de toekomst", wat natuurlijk door elke dag bezig te zijn "het heden" is. Ik kom elke dag een stapje verder bij wat ik wil bereiken:
 
Een eco-guesthouse bouwen, met mijn eigen handen, in India, waar het geld dat binnenkomt via ecotoerisme uitgegeven wordt aan educatieve projecten en gezondheidszorg voor de lokale bevolking, met een focus op tieners.   
 
 
Wanneer dat weet ik nog niet precies, maar ik ben inmiddels begonnen met mezelf scholen door bijvoorbeeld mee te bouwen aan Aardehuis, door vrijwilligerswerk te doen in India en nu ik thuis ben door dagelijks te schrijven en creatief bezig te zijn, omdat ik graag als ik zometeen terug ga naar India een inkomensstroom op gang wil helpen, want cash heb ik hoe dan ook nodig voor dit project.
 
 
"Wanneer iemand op weg gaat naar zijn bestemming, wordt hij talloze malen gedwongen van richting te veranderen. Andere keren zijn de omstandigheden van buitenaf sterker, en wordt hij verplicht te verzaken en zich te schikken. Dat alles is onderdeel van het leerproces. Maar niemand mag uit het oog verliezen wat hij wil. Ook al gelooft hij op sommige ogenblikken dat de wereld en de anderen sterker zijn. Het geheim is: niet opgeven."
 De Vijfde Berg - Paulo Coelho
 
 
 
Dan is het nu misschien ook gemakkelijker te begrijpen waarom ik zomaar terug vlieg naar India, naar een prille liefde die al bijna meer last dan lust heeft opgeleverd en waar op het eerste gezicht weinig toekomstmuziek in lijkt te klinken:
Ik vlieg terug met het idee dat ik dit niet kan laten schieten, omdat ik de laatste gaat zijn op aarde die iets laat lopen op basis van vooroordelen. Ik vlieg terug omdat ik geloof in liefde: iemands verleden is niet wie iemand is. Ik vlieg terug omdat ik aan mijn eigen toekomst wil bouwen. Ik vlieg terug vanwege het geduld in mijn eigen jihad. Ik vlieg terug omdat ik niets te verliezen heb, alleen maar te winnen. 
 
 
 

2 opmerkingen:

  1. mooi en inspirerend stukje! Goed dat je dit vertrouwen bereikt hebt!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi blog! Dat Coelho-boek zet ik meteen op mijn lijstje. Wat leuk dat je in Olst hebt meegeholpen.

    BeantwoordenVerwijderen