dinsdag 16 juli 2013

Fairweather friends

I TRUST YOU - Rumi
 
The soul is a newly skinned hide, bloody and gross.
Work on it with manual discipline, and the bitter tanning acid of grief.

You’ll become lovely and very strong.
If you can’t do this work yourself, don’t worry.
You don’t have to make a decision, one way or another.

The Friend, who knows a lot more than you do,
will bring difficulties and grief and sickness,
as medicine, as happiness, as the moment
 
when you’re beaten, when you hear Checkmate,
and can finally say with Hallaj’s voice,
I trust you to kill me.


 
Het beste van 2 werelden
 
En zo is het...
Is het echt mogelijk om twee werelden te mixen met elkaar én jezelf te blijven én je eigen doelen voor ogen te houden? En is het echt mogelijk om zonder voorwaarden van iemand te houden? Want als je verwacht dat iemand zonder voorwaarden van jou houdt, dan is dat een voorwaarde? En wat als je vraagt om je eigen doelen voor ogen te houden? Is dat een voorwaarde?

De eerste twee weken gingen errug troefjes, want ik kon niet accepteren dat iemand verliefd op mij kan worden. Ik werd er erg recalcitrant van en begon alles wat hij zei in mijn hoofd te weerleggen. Elk klein woordje werd op een negatieve weegschaal gelegd, want het kan niet zo zijn dat ik voor de gek gehouden word door een of andere maffe Kashmiri. Een hele Mount Everest aan conditioneringen in mijn hoofd over vreemde gewoontes, geloofsovertuigingen, uitingen van liefde en het ergste van alles conditioneringen over 'mijn ideale man'. En nee, hij komt niet in de buurt. Maar blijkbaar heb je daar niets over te vertellen als het eenmaal zover is. Het gebeurt, cupido schiet raak en voor de rest is het aan mij om de Mount Everest te overstijgen. Aan de voet blijven staan en omdraaien kan ook, maar voor mij is wederzijdse liefde te magisch om zomaar van weg te lopen. Geloof ik in iets onmogelijks? Ik geloof dat niets onmogelijk ik en niemand heeft ooit gezegd dat het makkelijk zou zijn. Hard werk is ook maar relatief. En op het moment dat ik me bewust word van het feit dat al die gedachtes alleen maar onderdeel zijn van geconditioneerde denkpatronen, verandert de Mount Everest in de Vaalserberg. Ik geloof ook nog steeds dat ik mijn eigen leven geheel in eigen hand heb en mijn geluk is niet afhankelijk van 'n ander. Maar wat wil ik dan van 'm?
 
 
 
 
In the slaughterhouse of love they kill only
the best, none of the weak or deformed.
Don’t run away from this dying.
Whoever’s not killed for love is dead meat.
- Rumi
 
 
 
Na mijn laatste blog was het blijkbaar tijd om weer eens verliefd te worden. Juist ja, in Mcleod Ganj. Blijkbaar had ik dus een goede reden om na de bruiloft terug te keren en mijn ticket naar -inmiddels overstroomd- Utturakhand (de staat van Haridwar, Rishikesh -yoga capital of the world) te annuleren vanwege mijn voedselvergiftiging. John-met-zijn-gladde-praatjes heeft me toch aan de haak weten te slaan en heeft de Kashmir plannen er ook gewoon doorheen weten te drukken.
 
 

Dal Lake vanuit mijn slaapkamer raam- Srinagar
Chalo Kashmir

Na een abrupt, té abrupt want na 20 kilometer kom ik er achter dat ik mijn moneybelt met paspoort, cash en bankpas vergeten ben, komen we na een lange nacht aan in de Kashmiri hoofdstad: Srinagar! Dal Lake is een meer van 80 kilometer en ligt voor het grootste gedeelte vol met gipsy-achtige woonboten. Verder doet Kashmir Noordwest-Europees aan als ik kijk naar wat er groeit en bloeit: van boterbloemetjes naar populieren. Het is er groen nu, want ook hier is het zomer! John neemt me in een klein roeibootje mee naar het huis van zijn familie. Zijn vader begint te huilen als hij zijn zoon na twee jaar weer terug ziet en ook ik krijg een warme omhelzing.

Weer een nieuwe familie met een nieuw geloof en nieuwe gewoontes om aan te wennen. Vijf maal per dag hoor je vanaf deze rustige plek op het meer vanaf alle kanten de biddende Imams in de omringende moskeeën. In India is 83% Hindu en ongeveer 11% Moslim, waarvan een groot gedeelte hier in Kashmir woont. Dat is een van de redenen waarom Kashmir zo'n gekke status heeft; het past moeilijk in Hindoestaans India. De inval van de Mughals in een ver verleden heeft voor de Islamitisering gezorgd. Voor die tijd was Kashmir een Hindoestaans en Boeddhistisch grondgebied. 

Na mijn dutje van een paar uur zie ik zijn moeder en ook van haar krijg ik een warme omhelzing. Dat is in ieder geval anders dan in Rajasthan en ik hou er wel van. Ik had een man in een wit pakje en een baard verwacht en een vrouw in burka, blijkbaar zijn niet alle Moslims  extremist of streng gelovig.

We praten te veel over de toekomst, misschien -bedenk ik me- is dat omdat we allebei onze dromen waar willen maken en er niets op in willen leveren. Misschien is het omdat we in/rond de dertig zijn en serieuzer omgaan met dingen als trouwen, kinderen en de dingen die we echt nog graag willen bereiken in het leven. 
Terwijl John wacht op Judgement-day, wil ik nog steeds de wereld een klein stukje mooier maken. En alsof het universum mijn wilskracht test, had ik net een paar weken geleden mijn dromen en doelen opgeschreven in mijn dagboek; Ik wil over twee jaar concreet bezig zijn met mijn eigen eco-guesthouse waar geld wordt omgezet in (educatieve) projecten voor de lokale bevolking. Klinkt niet echt als iets wat je in NL wilt doen, maar als ik elk jaar een paar maanden naar huis kan, kan ik het -denk ik- wel aan om ergens anders te wonen.
 
 
Resist nothing
 
Lidderwat Valley - Aru, Kashmir
Na twee weken (het geëmmer begon al in Mcleod) om de dag 'discussies' te hebben gehad, begrijp ik eindelijk dat mijn geest maar al te graag alles wil tegenhouden dat van John afkomt. En niet alleen tegenhouden, ook verdraaien. Hij zegt dat ik te veel denk -joh!- en te weinig in contact sta met mijn hart.

Mijmerend over de toekomst bedenk ik me ook, na twee dagen Dal Lake, dat ik nooit in dit 'Waterworld'-achtig 'paradijs' zou kunnen leven, ondank dat ik uit Nederland-Waterland kom. Ik heb vaste grond onder mijn voeten nodig, iets om te aarden, letterlijk en figuurlijk. Buiten dat,  moet ik helaas ontdekken dat de meeste bewoners hun raam als prullenbak gebruiken en dat er behalve prachtige lotusbloemen ook een vuilnisbelt onder en op het water leeft.

Dal Lake is 's avonds prachtig verlicht met gekleurde lampjes van de gipsybootjes, winkelbootjes en BBQ-bootjes! Een zeer romantisch boottochtje, met BBQ uiteraard, slaat om in Titanic II als het begint te regenen en stormen. We vluchten naar binnen voor Kashmiri thee en brood en een potje schaken.  

Na een paar nachtjes Dal Lake verdwijnen we op Johns motor naar Gulmarg, een plaatsje op 65 km afstand. De bedoeling is om daar een paar nachtjes te blijven, maar het ziet er zwart van de nationale toeristen én het is er schijtduur, dus na een paar rondjes rijden en typisch Kashmiri Halal voer (muttonballs; soort van lamsgehaktballen -mmm- in jus. Kebab; zelfde als bij ons maar dan van de BBQ) maken we rechtsomkeert naar Srinagar. Omdat we allebei waterbenen hebben van het verblijf op Dal Lake, besluiten we om bij opa en oma te slapen, op het vaste land. Heb ik die ook gelijk gezien. Alweer een warm welkom en ik ben verbaasd dat we in één kamer slapen; John en ik hè, niet met opa en oma erbij...



Aru vanuit onze kamer - Aru - Pahalgam Kashmir
De volgende dag gaan we weer op pad. Eerst voor een setje truien, want we zijn onvoorbereid uit Mcleod Ganj vertrokken, daarna naar paradijselijk Pahalgam! We verblijven in de Aru vallei. Prachtige Zwitserlandachtige landschappen, tussen de besneeuwde Himalaya pieken, gelegen tussen de Pakistaanse, Nepalese en Chinese grens. We rusten wat uit, kibbelen wat over de toekomst -lekker nutteloos, maar er worden nog steeds oude conditioneringen gebombardeerd en geëlimineerd in mijn losgeslagen geest-, we schaken wat (het is 2-1 voor John en 1 x remise) en we gaan voor een fantastische en heerlijk vermoeiende trek van een uurtje of 8. Das geloof ik het langste dat ik ook heb gedaan. Werkelijk waar sprookjesachtig, met een wilde rivier van smeltwater, groene valleien, nomade volk in tenten, herders met schapen, geiten, paarden en koeien en nagenoeg geen vervuiling. Ja, ik snap nu waarom de Kashmiri's hun land paradijs noemen. In het guesthouse eten we meestal met de eigenaar en daarna sluiten we de dag af met intense Soefi-muziek.

 
"Kashmir is famous for two things; high mountains and sexy guys" -John

 

Karmische gebouwen en hooggebergtes
 
Terug op het water kan mijn verziekte geest het niet meer aan. Ik draai bijna door. De Mount Everest is weer terug en K2 erboven op. Ik kan er maar niet overheen komen dat John moslim is, ik kan er maar niet overheen komen dat ie zoveel gladde praatjes heeft, ik kan 'm maar niet vertrouwen. Het is zo'n charmeur, hoe weet ik nou dat hij niet hetzelfde zegt tegen honderd andere vrouwen? En hoe weet ik nou dat zijn bagage van vroeger niet stiekem een keertje losbreekt en botviert op mij? Ik wil 'm wel vertrouwen, met mijn verstand. Je kunt alleen vertrouwen met je hart. Mijn geest bouwt continue aan kamers. Ik sluit alle conditioneringen op tussen 4 torenhoge muren. Elke dag komen er laagjes stenen bij, doordat ik hem door gebrekkige communicatie weer eens niet snap, of iemand anders roept dat Kashmiri's "tricky" zijn. Ben ik echt zo stom dat ik met open ogen in een val stap? Ben ik zo'n typisch naïeve blonde toeristenchick die gemakkelijk te vangen is? Ik vertrouw mezelf niet eens! Ik kan niet vertrouwen op mijn eigen inzicht en gevoel en daarom is mijn geest ontzettend vruchtbaar voor negatieve zaadjes van buitenaf. Álles wordt geanalyseerd! Elk detail uit verleden, heden en toekomst. Mijn brein werkt met parameters en ze slaan uit als het té onbetrouwbaar lijkt.
 
 
 
YOUR DEFECTS - Rumi
 
An empty mirror and your worst destructive habits,
when they are held up to each other,
that’s when the real making begins.
That’s what art and crafting are.
 
A tailor needs a torn garment to practice his expertise.
The trunks of trees must be cut and cut again
so they can be used for fine carpentry.
 
Your doctor must have a broken leg to doctor.
Your defects are the ways that glory gets manifested.
 
 
 
Het ergste van alles is dat ik weet dat het zich allemaal in mijn bovenkamer afspeelt én dat het daarom allemaal een illusie is. Het enige dat echt kan zijn is mijn gevoel. Wat zegt mijn gevoel? Geen idee, ik weet niet eens dat ik een hart heb momenteel.

Dan praten we een beetje en dat draait mijn hele wereld weer 180 graden om. Want ook de positieve woorden worden geanalyseerd en op de juiste plek opgeslagen. Het helpt een beetje, in ieder geval voel ik me geen zombie meer. Ik geef eerlijk toe dat ik hem niet kan vertrouwen, maar dat had ie allang door natuurlijk.

 
"Search for the door. You built walls in your mind, but there is also a door in the wall. And after that another one, and another, and another, till you find a room filled with beautiful flowers" -John
 
 
Is het dit allemaal wel waard? Al dit gehannes? Waarom kan het nou nooit eens een keer normaal? Of is het vrij normaal, maar maakt mijn hoofd er een puinzooi van? Ik ben continue op mijn hoede, dat maakt me moe en ik drijf steeds verder weg van mezelf en mijn 'pad', dat natuurlijk ook een grote illusie is. Op het water leven is niet goed voor me, al dat vlees en brood eten is niet goed voor me en ja, hash roken is ook niet goed voor mijn hyperactieve en alles-wantrouwende geest. Er is veel te doen daarboven, en ik moet het zelf doen; ik moet mijn eigen karma fixen, zoals John zijn eigen karma moet fixen. Karma; het resultaat van eerdere acties én overgeërfd resultaat van de acties van mijn ouders en voorouders. Het is aan ons om te proberen om deze cirkel te doorbreken, in plaats van door te geven aan ons na-zaad.  
 
 
 
HARSH EVIDENCE - Rumi
 
What sort of person says that he or she wants to be polished and pure,
then complains about being handled roughly?
 
Love is a lawsuit where harsh evidence must be brought in.
To settle the case, the judge must see evidence.
 
You’ve heard that every buried treasure has a snake guarding it.
Kiss the snake to discover the treasure!
 
Don’t run from those who scold,
and don’t turn away from cleansing conflict, or you will remain weak.
 
 
 
Beide zijn we erg goed in het gebruiken van een vlijmscherpe tong, terwijl we beide weten dat woorden gebruikt kunnen worden als zwarte magie. Door het manipulerend gebruik van taal kan er ontzettend veel schade aangericht worden, zeker als een geest zo vruchtbaar is als de mijne op dit moment.
 
Als we terug komen van een rondje Srinagar, rijden we recht op een militaire wegblokkade en natuurlijk worden we aangehouden. Gelukkig hebben we papieren bij. Maar als John zogenaamd niet netjes genoeg tegen de Meneer De Officer praat, krijgt ie van een andere lompe knoest keihard een klap in zijn gezicht. Mijn hart slaat over en ik voel de adrenaline door mijn lijf jagen. De papieren worden nagekeken en omdat de motor in een andere staat geregistreerd en die sukkels de papieren niet herkennen, willen ze 'm in beslag nemen. Natuurlijk wordt alles netjes vertaald voor mij. Ik weet dat ze niet zo van drama houden en bang zijn voor withuiden dus voer ik een toneelstukje op met veel ge-please Sir en I go where he goes. John houdt zijn hoofd koel en loopt uiteindelijk naar een oudere man in een militaire jeep om zijn beklag te doen over de klap in zijn gezicht. Ik please nog wat en uiteindelijk laten ze ons met motor gaan. Als we dan weg willen lopen dreigt een van de mannen met houten stok nog even om John een paar klappen mee te geven.

Zonsondergang- Dal Lake
Onderweg koelen we allebei af bij de zonsondergang. We praten nog een beetje na en wederom lijkt het alsof we een beetje dichter bij elkaar komen. Tot John een migraine aanval krijgt, als resultaat van die klap in zijn gezicht en wellicht de spanning. Hij neemt medicijnen van zijn pa die hem een beetje raar maken. Hij lult uit zijn nek en in plaats van dat ik het -verstandig- laat voor wat het is, sla ik elk woordje zorgvuldig op in de vruchtbare moestuin in mijn geest. De volgende dag 'vechten' we weer als kat en hond. Van 's ochtends tot 's avonds. Ik kan 'm niet vertrouwen én ik wil weg van het water. Voor de allereerste keer geeft ie aan me alleen te laten als ik door ga met deze destructie. En ik ben zelfs zo zelfdestructief bezig dat ik alleen maar kan denken "Zie je wel...hij zit al weken op dit moment te wachten en nu heeft hij eindelijk de kans".
Zonder in te zien dat ik zelf al weken naar dit moment aan het toewerken ben met mijn gedachtepatronen en daaruit voortvloeiende woorden.
 
We roeien wat, ik leer sturen in een shikara (zo worden deze kleine roeibootjes die Venetiaans aandoen hier genoemd) en het onheil lijkt te zakken. Dat is schijn, want van binnen sta ik nog steeds in brand. En hij ook. Thuis vechten we weer en uiteindelijk loop ik weg (naar mijn eigen kamer, aan de andere kant van de boot want veel verder kom ik niet op dit klote meer) en ik denk serieus dat dit het is. Over en uit. Eindelijk verlost!
Ik wil me lekker even terugtrekken met mijn Westerse muziek, maar kan mijn telefoon en mijn oordoppen niet vinden. John helpt mee zoeken en komt er zo achter dat zijn broertje zijn motorsleutel stiekem heeft meegenomen. Dat heeft ie al eens eerder gedaan en toen hadden de motor en hijzelf flinke schade. Pislink en klaar om zijn broertje een lesje te leren, stapt ie in de boot. Ik vind dit uiteraard helemaal niks en zenuwachtig ga ik op de rand van de boot liggen met mijn inmiddels weer gevonden telefoon en oordoppen. Dit zou wel eens uren kunnen duren, maar ook andersoortige scenario's komen voorbij, arrestaties en zo. Paps wil me het dak laten zien om te tijd te doden. Onhandig als ik ben, klim ik naar boven en zak met een been door het plafond en jas daarmee een flinke jaap in mijn knie. Als een climax op de steeds oplopende spanningen tussen ons, de afwijzende gedachtes naar elkaar en het als maar testen van elkaars grenzen bedenk ik me dat dít mijn eigen karmisch resultaat is. Ik ben geen lieverdje, maar een trutje geweest afgelopen weken.


Let me be in the peace

Dal Lake by night - Srinagar
John komt thuis. Hij is kalm gebleven en er is dus niets gebeurd, behalve dat hij zelf bijna is aangereden door een half dronken taxichauffeur. Een pak van mijn hart. Ik besluit om hem niet meer uit te lokken of ruzie met hem te maken. En dat lukt vrij aardig. Een paar potjes schaken (alle door mij verloren), kopjes Kava (Kashmiri thee) en dagen van verveling op het meer later zet John mij op de taxi terug naar Mcleod Ganj om zelf twee dagen later met de motor na te komen. In Mcleod, daar voel ik me thuis en ik wil mijn India-tijd graag vredig afsluiten, ondanks dat het moesson is in Himachal Pradesh. De moesson kan de hoge bergriffen van de Himalaya niet oversteken en blijft daarom ten zuiden van Kashmir steken.

Ik kom terug op een zonnige dag in Mcleod Ganj en dat verrast me! Over een dikke week vlieg ik weer naar huis en daar kijk ik momenteel erg naar uit. Ik wil rust. Ik wil niet na hoeven denken over al die dingen die zich afgelopen weken in mijn hoofd hebben afgespeeld. Natuurlijk ga ik hem missen en zoals het er nu naar uit ziet vlieg ik binnen afzienbare tijd terug.

Afscheid is lastig. Afscheid van John, maar ook het afsluiten van een wéér heel speciale reis vol met avonturen en levenslessen. Zodra ik in het vliegtuig zit, verhuizen ze naar een speciaal ingebouwd kamertje, herinneringen genaamd.


Fairweather

Terug in NL waar het zonnetje rijkelijk schijnt. Kan ik eindelijk mijn bruine tintje een beetje ophalen. Er is zoals gewoonlijk weinig veranderd. De een heeft een nieuw kapsel, de ander is wat kilootjes zwaarder, die heeft een nieuwe baan en er zijn wat kindjes bijgekomen. Wat deed ik ook alweer in NL? Ik heb geen thuis om heen te gaan, geen spullen om af te stoffen, geen baan om naar terug te keren. Het enige dat ik heb is een zooitje nieuwe ideeën over de wereld en mijn eigen leven en wat verhalen om te vertellen. Het blijkt dat Nederlanders ondanks hun goede scholing soms nog kortzichtiger zijn dan de gemiddelde ongeschoolde Indiër, als ik vertel dat ik een lover heb achtergelaten en wat zijn geloofsovertuiging is. Dat is verdrietig en dit hele 'zwarte gat'-gedoe laat me bijna van mijn eigen geloof afvallen, namelijk dat we allemaal één zijn, ondanks ieders unieke karma en gedachte patronen. Ook in die patronen is een patroon te herkennen: de sluier der illusie. Er is maar één manier om een mening te vormen over de wereld en het reilen en zeilen en dat is door zelf te ervaren, sceptisch te zijn en eerlijk te reflecteren. Natuurlijk ben ik bang voor pijn en leugens, maar de enige manier om van angst af te komen is het onder ogen te komen en me niet te verschuilen achter de hooggebergtes van conditioneringen en generalisaties. Dus, hop hop, back on track!
Ik ontmoet je daar!

 


 
Out beyond ideas of wrongdoing and rightdoing
there is a field. I’ll meet you there.
When the soul lies down in that grass,
the world is too full to talk about.
 
Ideas, language, even the phrase each other,
doesn’t make any sense.
- Rumi
 


 
(Alle gedichten van Rumi zijn afkomstig uit de prachtige bundel "Book of Love" 
 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Fairweather friends - Queens of the stone age
 
Is there anyone out there
Or am I walking alone
When I turned around and found that you'd gone before
The first rain could fall

It seems every single time I was bleeding
Broken promises that never came true
Well it aint so long before the dawn
When the sun is gone so are...
Well, so are you

So what's it gonna take
To get you back in bed
Gossip, drugs, and snakes
They're just our best fairweather friends
Fairweather friends

One day when we're 
Far away
From everything that hurts
Drink wine and screw is all we'll do
Every day

So what's it gonna take
To get you back in bed
Gossip, drugs, and snakes,
They're just our best Fairweather friends

And though the hour's late
Don't let them in your head
Gonna pray for rain, again and again
fairweather friends

Fairwe... I don't give a shit about them anyhow
 
 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen